Mensen ademen tussen de 12 en 20 keer per minuut, waarbij kinderen sneller ademen dan volwassenen.

Baby’s kunnen wel 40 keer per minuut ademen. Volwassenen ademen normaal gesproken ongeveer 500-700 ml lucht per ademhaling in. Een gemiddelde 14-jarige haalt ongeveer 30.000 keer per dag adem.

We kunnen onze ademhaling echter wel beheersen. We kunnen ons meer ontspannen voelen door diep in en uit te ademen. Hoe meer we ons lichaam laten vullen met diepe ademhalingen, hoe minder stress we op ons lichaam en onze geest uitoefenen.

Hoe vaker we onze diepe en gecontroleerde ademhaling oefenen, hoe natuurlijker het wordt en hoe beter we er op elk moment van de dag een beroep op kunnen doen om ons door die momenten van vermoeidheid of stress heen te helpen.

Met alle problemen die we hebben – of we ons nu gestrest voelen op het werk, of aan het einde van een lange, zware dag niet kunnen slapen, of als we gewoon even een paar minuten voor onszelf willen – zullen we merken dat deze eenvoudige ademhalingsoefening echt heilzaam is.

Hier volgen enkele stappen om de ademhalingsoefening uit te voeren:

1. Je kunt gaan liggen, zitten of staan, zolang je je maar op je gemak voelt. Adem langzaam in door je neus terwijl je tot vier telt. Adem heel diep in totdat je voelt dat je hele lichaam zich uitbreidt.

2. Houd die diepe adem vier tellen vast en adem vervolgens langzaam uit via de mond, terwijl je tot acht telt.

3. Herhaal de ademhaling waarbij je diep inademt tot je buik uitzet. Houd de adem even vast en adem vervolgens nog negen keer uit.

4. Zodra je aan de bovenstaande stappen gewend bent, kun je dieper ademen door één hand op je buik te houden en de andere lichtjes over je borst te leggen. Adem diep in tot je buik uitzet

5. Als je niet verder kunt, adem dan nog wat meer in en vul de bovenste delen van je longen. In- en uitademen duren even lang, elk acht tellen, zonder tussendoor in te houden.

6. Laat bij het uitademen eerst de oude lucht uit je borstkas stromen en daarna uit je buik. Zo raak je helemaal ontspannen.

5-HTP en serotonine

5-HTP is de voorloper van serotonine. Het verbetert de stemming, vermindert angstgevoelens en is gunstig bij gewichtsverlies. 5-Hydroxytryptofaan (5-HTP) is een aminozuur dat de tussenstap vormt tussen tryptofaan en de belangrijke hersenstof serotonine. Er is overweldigend bewijs dat lage serotoninespiegels een veelvoorkomend gevolg zijn van het moderne leven. De levensstijl en eetgewoonten van veel mensen die in dit door stress gekenmerkte tijdperk leven, leiden tot verlaagde serotoninespiegels in de hersenen.

5-HTP en het verlangen naar koolhydraten

Onderzoekers zijn van mening dat onvoldoende serotoninespiegels mede verantwoordelijk zijn voor de neiging tot overeten. Het is dan ook niet verrassend dat mensen met obesitas die een sterke behoefte aan koolhydraten hebben, doorgaans abnormaal lage serotoninespiegels vertonen. Het innemen van een 5-HTP-supplement een half uur voor een maaltijd kan het verlangen naar koolhydraten en hongergevoelens ‘uitschakelen’ door het verzadigingscentrum voor koolhydraten in de hersenen te stimuleren. Op deze manier kan 5-HTP een grote aanwinst zijn als onderdeel van een afslankprogramma.

5-HTP en verslaving

Het gebruik van veel verslavende middelen, zoals tabak, alcohol, cafeïne en bepaalde verdovende middelen, verhoogt het serotoninegehalte. Wanneer deze middelen worden gestopt, daalt het serotoninegehalte drastisch, wat leidt tot angstgevoelens en onbedwingbare trek. Het innemen van 5-HTP kan het serotoninegehalte stabiliseren en helpen de ontwenningsverschijnselen te verminderen.

5-HTP en PMS

Mensen die last hebben van PMS melden pijnverlichting, evenals minder prikkelbaarheid en stemmingswisselingen door het gebruik van 5-HTP. Het supplement werkt door de hormoongestuurde daling van het serotoninegehalte tegen te gaan die van nature optreedt tijdens de menstruatie.

5-HTP en slaap

Vanwege het kalmerende effect vertrouwen veel mensen op 5-HTP om stressaanvallen te verlichten en een rustgevende slaap te bevorderen. In tegenstelling tot kalmerende medicijnen gaat 5-HTP niet gepaard met ongewenste bijwerkingen, zoals verstoorde slaappatronen of sufheid. Het kan regelmatig een uur voor het slapengaan worden ingenomen als middel tegen slapeloosheid.

Bijwerkingen

Zeer hoge doses 5-HTP hebben bij cavia’s spiertrekkingen veroorzaakt en bij muizen zowel spiertrekkingen als diarree. Geïnjecteerd 5-HTP heeft bij ratten ook nierschade veroorzaakt. Tot op heden zijn deze problemen niet bij mensen gemeld. Er zijn geen meldingen dat het ‘serotoninesyndroom’, een ernstige maar zeldzame aandoening die wordt veroorzaakt door overmatige hoeveelheden serotonine, het gevolg is van suppletie met 5-HTP; in theorie zou het wel door het supplement kunnen worden veroorzaakt.

Het is echter nog onbekend bij welke inname dit toxische effect mogelijk zou kunnen optreden.

Waarschuwingen

5-HTP mag niet worden ingenomen in combinatie met antidepressiva, geneesmiddelen voor gewichtsbeheersing, andere serotonine-beïnvloedende middelen of stoffen waarvan bekend is dat ze leverschade veroorzaken, omdat 5-HTP in deze gevallen een te sterk effect kan hebben. Mensen met een leveraandoening zijn mogelijk niet in staat om 5-HTP adequaat te verwerken en mensen die lijden aan auto-immuunziekten zoals sclerodermie kunnen gevoeliger zijn voor 5-HTP dan anderen. Deze mensen mogen 5-HTP niet innemen zonder overleg met een deskundige zorgverlener. De veiligheid van het gebruik van 5-HTP tijdens de zwangerschap en borstvoeding is op dit moment niet bekend.

Aandoeningen met een laag serotoninegehalte waarbij 5-HTP mogelijk kan helpen:

• Depressie

• Obesitas

• Verlangen naar koolhydraten

• Boulimia

• Slapeloosheid

• Narcolepsie

• Slaapapneu

• Migraine

• Spanningshoofdpijn

• Chronische dagelijkse hoofdpijn

• Premenstrueel syndroom

• Fibromyalgie

Zaken als stress en angst worden vaak genoemd, aangezien de meeste veelvoorkomende (en diverse minder vaak voorkomende) psychische problemen door een van deze twee worden veroorzaakt. Langdurige blootstelling aan stress kan iemand uiteindelijk over zijn of haar ‘breekpunt’ duwen, waarbij de vorm van psychische stoornis die daarna ontstaat, wordt beïnvloed door externe factoren. Dit is vaak een langdurig, zwaar proces, omdat de meeste mensen een zekere mate van weerstand tegen dergelijke zaken hebben, waardoor ze de stressvolle periode in ieder geval kunnen doorstaan zonder hun geestelijke gezondheid te verliezen.

Bovendien leidt dit proces misschien niet eens echt tot waanzin, waarbij het grootste deel van de bevolking als bewijs voor deze theorie dient. Langdurige stress kan het gedrag en de levenshouding van iemand beïnvloeden, maar het is ook bekend dat verschillende andere factoren de impact hiervan kunnen versterken of juist verminderen. In sommige gevallen kunnen stress en angst zelfs het tegenovergestelde effect hebben, afhankelijk van de persoonlijke levenshouding van de persoon.

Ook wordt gezegd dat emoties een cruciale rol spelen bij het drijven of duwen van mensen naar waanzin, aangezien gevoelens zo nauw verbonden zijn met de geestelijke gezondheid. De emotionele toestand van een persoon kan vaak een weerspiegeling zijn van iemands relatieve geestelijke stabiliteit, maar kan ook een gevolg worden van een verstoorde geestelijke gezondheid. Het lijdt geen twijfel dat emoties iemands denkprocessen kunnen verstoren en beïnvloeden, en hem of haar ertoe kunnen brengen dingen te doen die hij of zij normaal gesproken niet zou doen. Ook is vastgesteld dat extreem emotionele situaties en zware emotionele trauma’s de geest van een persoon blijvend kunnen beïnvloeden, wat vaak resulteert in een aandoening die therapie vereist om uiteindelijk te worden overwonnen. Het is echter nogal betwistbaar of emoties slechts de effecten van stress en druk versterken, en niet een factor op zich zijn.

Trauma wordt ook vaak genoemd als iets dat ingrijpende gevolgen heeft voor iemands geestelijke gezondheid, vooral als het zich voordoet tijdens de vormingsjaren. De extreme psychologische en emotionele impact die slachtoffers van trauma’s moeten doorstaan, kan sommigen vaak tot het breekpunt drijven, met blijvende gevolgen voor hun geestelijke gezondheid. Er moet echter worden opgemerkt dat trauma doorgaans niet veel meer is dan een combinatie van stressvolle en emotionele factoren, meestal in combinatie met extreme omstandigheden. De kwetsbaarheid van de psyche van de persoon speelt hier een grotere rol dan bij andere mogelijke oorzaken van krankzinnigheid, wat verklaart waarom trauma’s die later in het leven worden meegemaakt niet hetzelfde algemene effect hebben als soortgelijke gebeurtenissen tijdens de kindertijd.

Uiteindelijk is krankzinnigheid iets dat, net als geestelijke gezondheid, op individuele basis moet worden gedefinieerd. Wat voor de ene persoon in een bepaalde samenleving als geestelijk gezond wordt beschouwd, hoeft dat voor een andere persoon binnen diezelfde samenleving niet te zijn. Krankzinnigheid is in dit geval een kwestie van context, wat ook de aanname is die sommige psychologische teksten hanteren.

Gegeneraliseerde angststoornis

Iemand met dit type angststoornis ervaart doorgaans langdurige angst die vaak ongegrond is. Om precies te zijn: mensen met een gegeneraliseerde angststoornis kunnen de reden achter hun angst niet onder woorden brengen. Dit type angst duurt meestal zes maanden en komt vaak voor bij vrouwen. Door de aanhoudende angst maken mensen met een gegeneraliseerde angststoornis zich voortdurend zorgen en piekeren ze. Dit leidt tot hartkloppingen, slapeloosheid, hoofdpijn en duizeligheid.

Specifieke fobie

In tegenstelling tot iemand met een gegeneraliseerde angststoornis ervaart iemand met een specifieke fobie een extreme en vaak irrationele angst voor een bepaalde situatie of een bepaald object. Wanneer ze worden blootgesteld aan het object of de situatie waarvoor ze bang zijn, vertonen mensen met specifieke fobieën tekenen van intense angst, zoals trillen, kortademigheid, hartkloppingen en misselijkheid. Veelvoorkomende specifieke fobieën zijn onder meer hoogtevrees, angst voor gesloten ruimtes, bloed en dieren. De angst die iemand met een fobie voelt, kan zo extreem zijn dat hij of zij de veiligheid uit het oog verliest, alleen maar om aan de situatie te ontsnappen.

Paniekstoornis

Paniekstoornissen, ook wel agorafobie genoemd, worden gekenmerkt door terugkerende paniekaanvallen die vaak onverwacht optreden. Symptomen zijn doorgaans trillen, pijn op de borst, duizeligheid, angst om de controle te verliezen en de neiging om niet alleen te willen zijn. Mensen met een paniekstoornis beseffen dat hun paniek meestal ongegrond en onlogisch is. Daarom vermijden ze situaties in het openbaar en het alleen zijn. Een paniekaanval kan zo hevig zijn dat mensen de controle kunnen verliezen en zichzelf verwonden.

Sociale fobie

Ook wel sociale angst genoemd: iemand met een sociale fobie kan vergelijkbare symptomen vertonen als bij een paniekstoornis, vooral in sociale situaties. Trillen, duizeligheid, kortademigheid en hartkloppingen kunnen optreden wanneer iemand met een sociale fobie in het middelpunt van de aandacht staat of zich in het gezelschap van veel mensen bevindt, ongeacht of het vreemden zijn of niet.

Obsessief-compulsieve stoornis

Mensen met een obsessief-compulsieve stoornis ervaren angst die wordt veroorzaakt door een aanhoudende obsessie of gedachte. Ze hebben de neiging om angst te vermijden door hun toevlucht te nemen tot herhaalde handelingen of gedragingen die de angst voorkomen. Iemand die bijvoorbeeld geobsedeerd is door reinheid, kan al angst ervaren bij het zien van een vaas die iets uit het midden staat. Om angst te voorkomen, zal hij of zij alles dwangmatig of zonder reden schoonmaken en ordenen.

PTSS

Een posttraumatische stressstoornis kan optreden nadat iemand een ernstig traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt. Hij of zij kan de ervaring in gedachten opnieuw beleven, wat stress en angst veroorzaakt. Als iemand met PTSS in aanraking komt met prikkels (een voorwerp, persoon of situatie) die hij of zij associeert met de traumatische gebeurtenis, kan hij of zij de gebeurtenis letterlijk opnieuw beleven door oncontroleerbaar te huilen, in paniek te raken of de controle te verliezen. Subtielere symptomen zijn onder meer slapeloosheid en vermijdingsgedrag. PTSS kan zich direct na de traumatische gebeurtenis manifesteren, maar ook pas jaren later.

Het vaststellen van het type angststoornis dat iemand heeft, is cruciaal voor het zoeken naar behandeling en herstel. Technieken en methoden die worden gebruikt om iemand te helpen omgaan met een bepaalde angst, zijn meestal niet alleen gericht op het beheersen van de symptomen, maar ook op copingmechanismen bij blootstelling aan triggers. Pas na een grondige diagnose kunnen de behandeling en het herstel van angststoornissen echt van start gaan.

Een sociale angststoornis, ook wel sociale fobie genoemd, is een psychische aandoening waarbij de patiënt een ernstige of onredelijke angst ervaart voor sociale bijeenkomsten waar de kans bestaat dat hij of zij in verlegenheid wordt gebracht of belachelijk wordt gemaakt. Meestal komen deze angsten voort uit een intense angst om nauwlettend in de gaten te worden gehouden of onder de loep te worden genomen – van eenvoudige zaken zoals de manier waarop men zich kleedt, praat of gedraagt, tot belangrijke taken op het werk zoals optreden voor een publiek, een presentatie geven of een sollicitatiegesprek afronden. Dit soort fobie geeft patiënten het gevoel gevangen te zitten of afgesloten te zijn van de wereld.

Er wordt wel gezegd dat een sociale angststoornis nauw verband houdt met verlegenheid. Sociale fobie verschilt echter in die zin dat deze de normale sociale interactie verstoort. Het is waar dat iedereen in zijn leven een fase van verlegenheid doormaakt, maar het overwinnen ervan is iets heel anders. Wanneer het zo erg wordt dat het je dagelijks leven en relaties verstoort, tot het punt waarop je je doodongerust maakt, is het tijd om hulp te zoeken. Het is goed om de tekenen en symptomen van een sociale angststoornis te kennen, zodat je deze aandoening kunt herkennen en behandelen voordat deze verergert.

Mensen met sociale fobie vertonen twee soorten symptomen: emotionele en lichamelijke. De emotionele symptomen zijn onder meer: een intense angst om in situaties terecht te komen waarin je mensen niet kent, angst voor situaties waarin je beoordeeld zou kunnen worden, zorgen dat je jezelf voor schut zet of vernederd wordt, angst dat anderen zullen merken dat je er angstig uitziet, angst die je dagelijkse routine, werk, school of andere activiteiten verstoort, het vermijden van activiteiten of gesprekken uit angst om in verlegenheid te worden gebracht, en het vermijden van situaties waarin je in het middelpunt van de belangstelling zou kunnen staan. De lichamelijke symptomen zijn onder meer: blozen, overmatig zweten, trillen of beven, misselijkheid, maagklachten, moeite met praten, een trillende stem, spierspanning, verwarring, hartkloppingen, diarree, koude en klamme handen, en moeite met oogcontact maken.

In feite uit deze fobie zich in overmatige angst in de aanwezigheid van andere mensen. Patiënten denken dat andere mensen zelfverzekerder zijn dan zijzelf, dat andere mensen beter zijn dan zij. Ze voelen zich zo ongemakkelijk in het gezelschap van anderen dat het voor hen moeilijk wordt om te eten, te drinken, te werken, vragen te stellen, iemand mee uit te vragen of zelfs naar het toilet te gaan wanneer er andere mensen in de buurt zijn.

Het goede nieuws is dat er een behandeling bestaat voor deze aandoening. De afgelopen 20 jaar is gebleken dat een combinatie van gesprekstherapie en medicatie het meest effectief is om de gevolgen van deze psychische aandoening te beperken, zo niet te genezen. Bepaalde antidepressiva (paroxetine, sertraline en venlafaxine), angstremmende medicijnen en bètablokkers worden gebruikt om mensen met sociale fobie te helpen de chemische balans in de hersenen te herstellen en paniekaanvallen tijdens periodes van verhoogde angst tot een minimum te beperken. Gesprekstherapie leert mensen met een sociale angststoornis anders te reageren op situaties die hun angst uitlokken. De therapeut helpt de patiënt de negatieve gevoelens over sociale situaties en de angst om door anderen beoordeeld te worden onder ogen te zien. Patiënten leren hoe hun denkpatronen bijdragen aan de symptomen van de sociale angststoornis en hoe ze hun denken kunnen veranderen, zodat de symptomen beginnen af te nemen.

Verlegen zijn is heel normaal; iedereen heeft wel eens een soortgelijke fase doorgemaakt. Het moeilijkste is om die fase achter je te laten. Uiteindelijk komt het erop neer dat je je zelfvertrouwen tot een bepaald niveau opbouwt, zodat je je comfortabel genoeg voelt om je normaal te gedragen. Mocht bij jou de diagnose ‘sociofobie’ zijn gesteld, dan is dat niets om je voor te schamen. Met een beetje therapie, de juiste medicatie en voldoende steun van mensen die in je geloven, zul je langzaam maar zeker in staat zijn om te socialiseren en normaal te functioneren binnen een groep zonder al te angstig te zijn.

Onderzoek toont aan dat depressie zeer vaak voorkomt bij mensen met coronaire hartziekte. Het is bekend dat depressie het risico op verdere hartproblemen verhoogt bij mensen met coronaire hartziekte. Depressie is een risicofactor voor coronaire hartziekte. Depressie wordt soms onvoldoende herkend en onvoldoende behandeld. Zodra de diagnose depressie is gesteld, kan deze effectief worden behandeld.

Wat is depressie? Depressie is niet alleen een sombere stemming of een gevoel van verdriet, het is een erkende en vaak levensbedreigende ziekte. Mensen met een depressie voelen zich over het algemeen het grootste deel van de tijd verdrietig, neerslachtig of ellendig. Ze vinden het moeilijk om dagelijkse activiteiten en taken uit te voeren. Depressie heeft ernstige gevolgen voor zowel de lichamelijke als de geestelijke gezondheid. Depressie is een veelvoorkomende ziekte die wereldwijd miljoenen mensen treft.

Wat zijn de behandelingsmethoden voor depressie?

Het is aangetoond dat bewegingsprogramma’s een enorme impact hebben op mensen met hartaandoeningen. Lichte tot matige bewegingsprogramma’s hebben geweldige resultaten opgeleverd bij mensen met minder ernstige vormen van depressie. Ernstigere vormen van depressie vereisen echter andere behandelingsmethoden, en het is belangrijk om te weten dat er voor de behandeling van depressie effectieve psychologische of medicamenteuze behandelingen bestaan.

Psychologische behandelingen richten zich op problemen die specifiek verband houden met mensen met een depressie. Hieronder vallen zaken als het doorbreken van negatieve denkpatronen of het oplossen van relatieproblemen.

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is bedoeld om de manier waarop mensen denken te corrigeren, en interpersoonlijke therapie (IPT) om de relaties tussen mensen te verbeteren. Depressie is geen besmettelijke ziekte en een aandoening die tegenwoordig beter begrepen moet worden, aangezien zoveel mensen over de hele wereld erdoor worden getroffen.

De meeste behandelmethoden combineren het gebruik van voorgeschreven medicijnen met counseling of andere vormen van geestelijke gezondheidszorg. Mensen die deze symptomen ervaren, wordt aangeraden een psychiater te raadplegen voor een diagnose en het volledige spectrum aan behandelingen dat nodig is om de aandoening onder controle te houden. Er zijn twee soorten medicijnen die hiervoor over het algemeen worden voorgeschreven: stemmingsstabilisatoren en antidepressiva. Het is heel gebruikelijk dat beide soorten worden gebruikt om te voorkomen dat de stemming van het ene uiterste naar het andere slaat.

Lithium is een van de eerste en meest voorgeschreven medicijnen. Het is ook het middel dat het vaakst wordt voorgeschreven voor gebruik bij kinderen en tieners. Sommige medicijnen, zoals valproaat of carbamazepine, worden van oudsher gebruikt als anti-epilepticum, maar blijken ook te werken als stemmingsstabilisator bij stemmingswisselingen. Eén van deze medicijnen of een combinatie ervan helpt de stemming van een patiënt te stabiliseren. Benzodiazepine of lamotrigine worden vaak gebruikt als antipsychotica en antidepressiva ter aanvulling op de stemmingsstabilisatoren.

Omega-3, sint-janskruid en SAM-e zijn populaire natuurlijke supplementen waarvan wordt gemeld dat ze de effecten van een bipolaire stoornis verbeteren. Het is echter belangrijk om uw arts te raadplegen voordat u natuurlijke middelen toevoegt aan voorgeschreven medicijnen. Vaak zullen de doseringen en soorten medicatie gedurende de hele levenscyclus van de aandoening moeten worden aangepast voor een maximaal effect.

Psychotherapie is een belangrijke behandeling en mag niet worden genegeerd, zelfs niet als er medicijnen worden voorgeschreven. Individuele en groepsbegeleiding is direct beschikbaar bij psychiaters en ziekenhuizen. Dit biedt een ondersteunende omgeving om problemen te bespreken en ermee in het reine te komen. Voorlichting helpt bij het herkennen van signalen en het verbeteren van manieren om met de symptomen om te gaan. Door familieleden bij de therapie te betrekken, kunnen zij de gevolgen van het probleem beter begrijpen en er beter mee omgaan.

De gevolgen van een bipolaire stoornis kunnen schadelijk zijn voor zowel de patiënt als voor familie en vrienden. Een goede behandeling is essentieel om hechte relaties in stand te houden en goed te kunnen functioneren op school of op het werk. Met een uitgebreide combinatie van medicatie en therapie kunnen de gevolgen van deze aandoening onder controle worden gehouden en kunnen de meeste mensen een normaal en volwaardig leven leiden.

Dieet

Aangepaste voeding zou blijvende positieve resultaten opleveren bij kinderen met ADD. Deze theorie werd populair gemaakt door Dr. Benjamin Feingold, die beweerde dat de toename van het aantal kinderen met de diagnose ADD direct samenviel met de toename van kunstmatige zoetstoffen en conserveermiddelen in voedsel. Het verminderen van de hoeveelheid hiervan in de voeding kan het gewenste resultaat opleveren. Suiker, kunstmatige zoetstoffen, conserveermiddelen en cafeïne kunnen allemaal bijdragen aan ongewenst gedrag dat zichtbaar is bij kinderen met ADD. Het verminderen van de hoeveelheden van dit soort voedingsmiddelen zal gunstig zijn en bijdragen aan de algehele gezondheid, aangezien ze weinig of geen voedingswaarde hebben.

Vitaminen

Er zijn meldingen dat het gebruik van vitaminen zoals B6 de alertheid bij kinderen met ADD verhoogt, hoewel er nog geen sluitende studies zijn gepubliceerd. Ook zink was een veelgebruikte vitamine om de gedragseffecten van ADD te helpen verminderen. Momenteel wordt het gebruik van multivitaminen ter aanvulling van de voeding gezien als de beste optie.

Kruidenmiddelen

Voorzichtigheid is geboden bij het mengen van kruiden, aangezien bepaalde doseringen en combinaties schadelijk kunnen zijn. Het wordt aangeraden om voorafgaand aan de behandeling een homeopaat te raadplegen voor advies over welke kruiden te gebruiken. Van Pycnogenol, een extract van pijnboomschors, wordt beweerd dat het de aandachtsspanne verbetert; studies hierover zijn echter niet eenduidig. Van bepaalde kruiden, zoals ginkgo, ginseng, brahmi, groene haver en gotu kola, wordt gemeld dat ze verbeteringen in de aandacht, de bloedtoevoer naar de hersenen, het cognitief geheugen en stressverlichting kunnen bieden.

Audiovisuele stimulatie

Er zijn gevallen bekend waarin audiovisuele stimulatie tot groot succes heeft geleid. Er wordt gebruikgemaakt van een proces dat ‘entrainment’ wordt genoemd om de patronen van hersengolven te beïnvloeden. Deze methode is nog niet erg wijdverbreid, maar er zijn meldingen van aanzienlijke behandelingssuccessen. Het is een goedkope behandeling, maar wordt door de meeste zorgverzekeraars niet vergoed.

Onderzoek alle beschikbare behandelingsopties voor ADD voordat u een keuze maakt. Het gebruik van verschillende kruiden en medicijnen kan een negatief effect hebben, dus wees voorzichtig en gebruik ze onder toezicht van een arts of homeopaat. Met de toenemende frequentie van ADD-diagnoses is het vinden van effectieve behandelingen van het grootste belang.

Therapie is meestal de eerste stap bij het verlichten van angstklachten. Een therapeut kan u helpen de onderliggende oorzaken van uw angst te ontdekken en kan de beste manieren voorstellen om u erdoorheen te helpen. Enkele technieken die worden gebruikt om iemands angst te verlichten, zijn vaak cognitieve of gedragstherapie. Cognitieve therapie houdt in dat u leert om op een andere manier te denken wanneer u zich in een situatie bevindt die angst kan veroorzaken. Door uw denkprocessen te herprogrammeren, kunt u uw angst op dat moment verminderen door uzelf positievere dingen te vertellen wanneer u angst voelt. Gedragstherapie houdt in dat u voortdurend wordt geconfronteerd met de angstige situatie totdat u zich er prettiger bij gaat voelen.

De therapeut begeleidt u stap voor stap door het proces en helpt u langzaam maar zeker om de situaties die uw angst veroorzaken te accepteren, waarna de angst verdwijnt.

Ook medicijnen worden vaak gebruikt om iemands angst te verminderen. Onder toezicht van uw therapeut kan een medicijn worden voorgeschreven dat de angst tijdelijk kan verlichten. Enkele van deze medicijnen zijn: SSRI’s zoals Lexapro, Paxil, Prozac, Zoloft, Celexa of Luvox, MOAI’s zoals Parnate of Nordil, en TCA’s zoals Tofranil, Adapin, Vivactil, Anafranil, Surmotil, Elavil, Sinequan, Endep, Norpramin of Ludiomil. Als u ervoor kiest om medicatie te gebruiken om uw angst te behandelen, kunt u dit het beste doen onder streng toezicht van uw arts, omdat veel van deze medicijnen bijwerkingen hebben en allemaal op recept verkrijgbaar zijn.

Ontspanningsoefeningen kunnen ook helpen om angst te verminderen. Paniekaanvallen die worden veroorzaakt door verhoogde angst kunnen worden gekalmeerd door diepe ademhalingsoefeningen. Van meditatie is bekend dat het angstsymptomen verlicht vóór een situatie die deze zou kunnen uitlokken, doordat het een ontspannend effect heeft op de persoon. Ook van yoga en andere bewegingsprogramma’s is aangetoond dat ze angst enigszins verlichten. Aangezien de endorfines die tijdens de oefening vrijkomen een kalmerend effect op de persoon kunnen hebben, neemt de angst vaak af.

Veel mensen hebben dagelijks last van angstklachten of paniekaanvallen, waardoor ze geen normaal leven kunnen leiden. Als u denkt dat u last heeft van angstklachten of paniekaanvallen, kunnen therapie, medicatie of ontspanningsoefeningen zeer effectief blijken te zijn bij de behandeling van uw klachten. Angstklachten kunnen iemands leven voortdurend beheersen en als ze ernstig worden, is het van groot belang om professionele hulp te zoeken voor uw geestelijke gezondheid.

Je hebt ook een voorgeschiedenis van diabetes, hoge bloeddruk en allergieën. De arts is zich niet bewust van de inflammatoire vezelzenuwziekte die ten grondslag ligt aan de symptomen. Je blijft de geestelijke gezondheidszorgdeskundigen bezoeken en voortdurend klagen over je symptomen, en zij beginnen je te behandelen als een hypochonder. (Iemand die zich bezighoudt met gezondheidsproblemen en meestal overdrijft.) Je begint je verward te voelen, raakt teleurgesteld in de therapeut en besluit naar een arts te gaan die een zenuwontsteking vaststelt, wat bewijst dat je klachten terecht zijn.

Je had echter al recepten gekregen voor psychotische en depressieve symptomen. Je begint met het innemen van de medicijnen en plotseling stopt je verzekering met het vergoeden van het medicijn Effexor XR. Plotseling explodeert u van agressie, wilt u doden, wilt u sterven, wilt u anderen kwaad doen en er is geen verklaring voor, aangezien deze gevoelens zich nog nooit in deze mate hebben voorgedaan voordat u de voorgeschreven antidepressiva nam. Nu is het probleem groter geworden en bent u wanhopig op zoek naar een antwoord, maar u vindt niets. Wat is er misgegaan, vraagt u zich misschien af?

Effexor XR wordt voorgeschreven aan patiënten met depressieve en bipolaire symptomen. Omdat Effexor zich zou richten op de chemische stoffen in de hersenen die de noradrenaline en serotonine in de hersenen verhogen, zou het de symptomen van depressie en bipolaire stoornis elimineren. Effexor XR staat er echter om bekend (zodra het medicijn abrupt wordt gestopt) dat het bepaald gedrag versterkt, zoals suïcidale gedachten, impulsief gedrag, gewelddadige uitbarstingen, enzovoort.

Het recept heeft een stijging van de bloeddruk veroorzaakt, wat slecht is voor patiënten met hoge bloeddruk. Nu ben je naar de therapeut gegaan om een probleem op te lossen en zijn je problemen dramatisch toegenomen, en dat allemaal vanwege de gezondheidszorg, geestelijke gezondheid, medische zorg, enzovoort. Je begint te denken dat het niet erger kan worden, maar de artsen blijven je medicijnen verhogen en schrijven Tenormin (Atenolol) voor tegen je pijn. Na het voorschrijven van talloze doses ontstekingsremmende medicijnen, die leiden tot maagklachten, neem je nu medicijnen om je maag onder controle te houden. Bovendien houdt het hier niet op. Vervolgens krijg je Impramine HCL tegen de pijn, Tramadol tegen de pijn en wissel je tussen antidepressiva, waarna je uiteindelijk weer Effexor XR voorgeschreven krijgt.

Als je je alleen voelt, ben je dat niet, want artsen, psychologen en zorgverleners maken deze fout vaak, zo vaak dat het niet meer te tellen is. Het is belachelijk om naar psychologen te gaan om ernstige complicaties te ontdekken die je leven ontwrichten, en dat jij daar de schuld van krijgt, terwijl deze deskundigen in werkelijkheid een ernstige fout hebben gemaakt. Aangezien de psycholoog duidelijk geen andere keuze had dan hypochondrie uit te sluiten en te beweren dat ze alleen maar op zoek waren naar antwoorden op het probleem (excuses verzinnen), zeg je uiteindelijk dat je op zoek gaat naar een andere psycholoog, omdat je geen idee hebt waar je mee bezig bent.

Je gaat naar het volgende kantoor, gaat zitten, wacht, en wanneer je wordt geroepen, praat je met een intake-medewerker, vervolgens met een therapeut en ten slotte met een psychiater. Je doorloopt dezelfde procedures en vraagt je af of deze experts slimmer zijn dan de andere experts die je net hebt verlaten, en al snel krijg je Effexor XR, Impramine HCL, Tramadol en allerlei andere medicijnen voorgeschreven.

We hebben jullie verteld wat er is gebeurd voordat jullie het aan de experts vertelden, maar zij negeren jullie kreten en zeggen dat jullie je medicijnen moeten innemen zoals voorgeschreven. Lossen we problemen op of voegen we nog meer toe aan de vele problemen waarmee we dagelijks worden geconfronteerd? Sommige psychische diagnoses bleken later een medisch probleem of een verstoring van het centrale zenuwstelsel te zijn, wat een reeks symptomen veroorzaakte die voor psychische gezondheidsdeskundigen misleidend waren, waardoor zij dachten dat de patiënt geestelijk ziek was.

Gevangen in een web van tests en wanhoop vechten we vaak om een reden te vinden waarom onze geest ons misleidt om ons anders te gedragen dan wat als normaal wordt beschouwd. In de meeste gevallen ligt de oplossing voor het grijpen, maar toch draait iedereen zijn hoofd weg en zoekt naar een ander antwoord.