Een van de belangrijkste ingrediënten van tandpasta is fluoride. Sommige tandpasta’s bevatten echter enorme hoeveelheden van deze chemische stof. Een teveel aan fluoride in ons lichaam kan verschillende problemen veroorzaken, zoals chronische vermoeidheid, artritis, reuma, constipatie en mogelijk kanker. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie wordt fluoride beschouwd als een niet-classificeerbaar carcinogeen.

Er zitten ook andere chemische stoffen in tandpasta’s die soms niet eens op de verpakking staan vermeld. Chemische stoffen in tandpasta worden, wanneer we deze gebruiken, opgenomen door onze tanden en ons tandvlees. En aangezien we soms tandpasta samen met ons speeksel inslikken, komen deze chemische stoffen ook in delen van ons maag-darmkanaal terecht. Deze chemische stoffen kunnen stijfheid in de gewrichten en spieren in ons hele lichaam veroorzaken, omdat deze door deze elementen worden vergiftigd. Ook onze zenuwen kunnen worden aangetast, wat spasmen en pijn kan veroorzaken.

Sommige tandpasta’s beweren een formule tegen gevoelige tanden te bevatten om pijn in het tandvlees en de tanden te voorkomen. De reden dat deze pijn kunnen voorkomen, is dat de fabrikanten pijnstillers aan deze tandpasta’s toevoegen. Omdat mensen ze dagelijks gebruiken, sterven de zenuwen in de mond langzaam af doordat ze door deze chemicaliën worden vergiftigd. Uiteindelijk zal dit zich ook uitbreiden naar alle zenuwen in ons lichaam.

Regelmatige inname van deze schadelijke chemicaliën uit tandpasta’s kan er ook voor zorgen dat onze ademhaling oppervlakkig wordt. Ons bloed kan vergiftigd raken en ons hart op hol doen slaan. Deze vergiftiging met chemicaliën uit tandpasta kan spierkrampen in verschillende lichaamsdelen veroorzaken. En aangezien het het bloed en het hart aantast, bestaat de kans op hartproblemen in de toekomst.

Er zijn sommige tandpasta’s die ook bloeden van het tandvlees voorkomen. Dit is mogelijk dankzij bloedstollende chemicaliën die in deze producten worden toegevoegd. Deze stoffen kunnen echter niet alleen het bloeden van het tandvlees stoppen, maar ook bloedstolsels veroorzaken die kunnen leiden tot beroertes en hartaanvallen.

Depressie en rusteloosheid kunnen ook bijwerkingen zijn van deze chemische stoffen in tandpasta. Op termijn kunnen de verschillende vergiftigende effecten van het gebruik van gewone, in de handel verkrijgbare tandpasta leiden tot verschillende soorten aandoeningen, afhankelijk van de toxiciteit die deze chemische stoffen veroorzaken.

Een chemische stof die in sommige tandpasta’s is aangetroffen, is natriumlaurylsulfaat of SLS. Deze chemische stof heeft een negatief effect op ons immuunsysteem. Het kan huidontstekingen en afscheiding van de huidlagen veroorzaken, zoals vermeld in het Journal of the American College of Toxicology in 1983. SLS kan volgens Dr. Keith Green van het Medical College of Georgia ook leiden tot blijvende oogschade.

Hoewel deze effecten misschien niet meteen zichtbaar zijn, is het vooral het langetermijneffect van deze chemicaliën in ons lichaam dat echt zorgwekkend is. En omdat deze producten deel uitmaken van ons dagelijks leven, lopen we mogelijk een enorm risico op deze bijwerkingen zonder dat we het weten.

Alternatieven

Net als bij andere producten zijn er altijd alternatieven voor de dingen waaraan we al gewend zijn. We moeten gewoon leren om op zoek te gaan naar veel veiligere producten in je favoriete supermarkt.

Er zijn tegenwoordig verschillende volledig natuurlijke tandpasta’s op de markt. Sommige daarvan zijn samengesteld uit fruitextracten en etherische oliën. Dit soort biologische tandpasta’s bevatten geen natriumfluoride en andere giftige chemicaliën die wel in de gewone tandpasta’s zitten. Hoewel ze van andere ingrediënten zijn gemaakt dan de gewone tandpasta’s, moet je ze niet onderschatten wat betreft hun kwaliteit. Deze biologische tandpasta’s kunnen ook je tanden witter maken, je adem verfrissen en gevoeligheid van tanden en tandvlees verminderen.

Er zijn veel behandelingen voor het bleken van tanden beschikbaar, waaronder:

1) Bleeksetjes: De bleekoplossing wordt op de mondbakje aangebracht en dit wordt in de mond geplaatst. Na een uur of twee, of zoals aangegeven in de set, wordt het bakje verwijderd. De meeste werken gedurende een uur. De oplossing bevat peroxide, dat het glazuur bleekt. Het carbamideperoxide-gehalte in de oplossing is normaal gesproken tien, zestien of tweeëntwintig procent. Sommige bleekmiddelen worden twee weken lang tweemaal daags gebruikt, terwijl andere gedurende 1-2 weken ’s nachts worden gebruikt.

2) Tanden bleken met laser: Er wordt een oplossing op de tanden aangebracht. Er wordt een rubberen wand op de tanden geplaatst en de laser wordt op de tanden gericht; de gegenereerde warmte dringt via de oplossing de tanden binnen en de behandeling duurt ongeveer een uur. Nadat de behandeling is voltooid, kunt u de veranderingen zien.

3) Whitening-tandpasta’s: Deze tandpasta’s bevatten speciale stoffen die vlekken verwijderen. Het belangrijkste voordeel van whitening-tandpasta is dat deze de natuurlijke kleur van de tanden niet verandert. Colgate Simply White Advanced Whitening-tandpasta wordt aanbevolen.

4) Tandenbleekstrips: Deze strips worden op de tanden aangebracht en na 30 minuten verwijderd. Ze zijn zeer effectief en worden aanbevolen. Ze bevatten ook peroxiden.

Als de bovengenoemde behandelingsmethoden correct worden toegepast, zullen er geen problemen zijn. Er zijn geen langetermijngegevens over de veiligheid van deze tandbleekbehandelingen.

Laten we eens naar een voorbeeld kijken: als uw kind per ongeluk bepaalde gifstoffen binnenkrijgt, kan u worden geadviseerd om Ipecac-siroop toe te dienen om braken op te wekken. Ipecac is afgeleid van de wortel van een Zuid-Amerikaanse plant genaamd Ipecacuanha. De naam betekent in de inheemse taal ‘de plant langs de weg die je laat overgeven’. Het eten van de plant veroorzaakt braken.

Toen een groep gezonde vrijwilligers deze stof innam om de effecten van dit middel te bepalen, ontdekten ze dat het middel ook andere symptomen veroorzaakte. Er bleef veel speeksel in de mond achter. De tong was erg schoon. Er was sprake van zo’n hevige hoest dat dit leidde tot kokhalzen en braken. Er was onophoudelijke misselijkheid. Hoewel verwacht wordt dat braken de misselijkheid gewoonlijk zou verlichten, was dit niet het geval.

Een dergelijk experiment, waarbij gezonde vrijwilligers worden gebruikt, wordt een proef genoemd, en het is de bron van informatie voor homeopaten over de werking van een middel.

Waarvoor zou deze plant kunnen dienen? Als iemand na een verkoudheid last heeft van een kokhalzende hoest, of als een vrouw last heeft van ochtendmisselijkheid met aanhoudende misselijkheid die niet verlicht wordt door overgeven, dan kan Ipecacuanha, toegediend in een zeer kleine dosis en speciaal bereid door een homeopathische apotheek volgens door de goedgekeurde richtlijnen, dit soort klachten verlichten.

Tegenwoordig worden er in de homeopathie ongeveer 3000 middelen gebruikt; ongeveer 300 zijn gebaseerd op uitgebreide Materia Medica-informatie, ongeveer 1500 op relatief fragmentarische kennis, en de rest wordt experimenteel gebruikt in moeilijke klinische situaties op basis van de wet van de gelijkenis, hetzij zonder kennis van hun homeopathische eigenschappen, hetzij door kennis die losstaat van de wet van de gelijkenis.

Dit is waar hormoonvervangende therapie (HRT) om de hoek komt kijken. Door deze behandeling krijgt het lichaam voldoende hormonen aangevoerd om het tekort aan natuurlijke hormonen te compenseren. Maar synthetische hormonen zijn hormoonproducten van dierlijke oorsprong. Ze worden geleverd in een ‘one-size-fits-all’-dosering.

Synthetische hormoonvervangende therapie gaat gepaard met een aantal mogelijke bijwerkingen en risico’s, waaronder:

-Verhoogd risico op endometriumkanker

-Verhoogd risico op borstkanker

-Verhoogd risico op eierstokkanker

-Verhoogd risico op galblaasaandoeningen

-Pijn in de borsten

-Misselijkheid en vochtophoping

-Verhoogde stemmingswisselingen

Wat is NHRT?

Vanwege de bovengenoemde risico’s wordt synthetische hormoonvervangende therapie (HRT) tegenwoordig vervangen door natuurlijke hormoonvervangende therapie (NHRT) of ‘bio-identieke therapie’. De term ‘bio-identiek’ betekent dat het gebruikte hormoon qua structuur en chemische samenstelling identiek is aan het hormoon dat door het menselijk lichaam wordt aangemaakt. Daarom wordt het ‘natuurlijk’ genoemd, in tegenstelling tot het synthetische hormoon, dat een vergelijkbare maar niet identieke structuur heeft als het hormoon dat door het lichaam wordt aangemaakt. Bio-identieke hormonen worden geproduceerd uit moleculen van yam of soja en ondergaan een reeks chemische processen om ze vergelijkbaar te maken met menselijke hormonen. Daardoor zijn de bijwerkingen en risico’s bij het gebruik van NHRT sterk verminderd.

Bij vrouwen kan het aanvullen van de verloren hormonen hun cardiovasculaire gezondheid beschermen, mentale achteruitgang voorkomen en menopauzeklachten verlichten. Het helpt botverlies en het ontstaan van darmkanker te voorkomen en kan zelfs het ontstaan van de ziekte van Alzheimer vertragen. Mannen ervaren een verbetering van hun humeur, vitaliteit, seksuele functie en spiermassa. Hormoonvervanging is krachtig en moet worden begeleid door een ervaren arts.

Beschikbaarheid

Sommige van deze natuurlijke hormonen zijn verkrijgbaar als merkproducten. Het is echter eenvoudiger om deze hormonen aan te schaffen bij apotheken die geneesmiddelen op maat maken. Deze apotheken kunnen de bio-identieke hormonen afzonderlijk leveren of ze combineren tot één enkele dosis. Ze kunnen deze ook aanbieden in de gewenste vorm, of het nu gaat om tabletten, crème of olie in capsules. Op deze manier kunt u deze hormonen afstemmen op uw unieke behoeften. Vaak zal een arts die niet geneigd is om NHRT’s voor te schrijven, niet openstaan om ze aan u aan te bevelen. In dat geval beschikken deze apothekers ook over informatie over doorverwijzingen naar artsen.

Niets kan vervangen wat ons lichaam al vele jaren op natuurlijke wijze aanmaakt. Maar NHRT komt zo dicht mogelijk in de buurt van het echte werk. Het is geen wondermiddel. En vaak moet u een aantal proef-en-fout-processen doorlopen, zoals aanpassingen van de dosering, voordat u de hormonale balans weer terugkrijgt. Meestal duurt het 3 tot 6 maanden voordat de resultaten van de therapie zichtbaar zijn. Aangezien de bijwerkingen vrijwel te verwaarlozen zijn en de voordelen enorm zijn, worden NHRT’s tegenwoordig een populaire keuze onder zowel mannen als vrouwen.

Homeopathie is afgeleid van het Griekse woord hómoios (gelijksoortig). Het is een systeem van alternatieve geneeskunde dat gelijksoortig met gelijksoortig behandelt, met behulp van middelen waarvan wordt beweerd dat ze bij gezonde personen symptomen zouden veroorzaken die vergelijkbaar zijn met de symptomen die ze bij een zieke patiënt zouden behandelen.

De klassieke homeopathie ontstond in de 19e eeuw met Samuel Christian Friedrich Hahnemann als alternatief voor de gangbare medische praktijken van die tijd, zoals aderlating. Het openen van aderen om patiënten te laten bloeden, de ziekte uit het lichaam te verdrijven en de humoren weer in evenwicht te brengen, was tot het einde van de 19e eeuw een populaire medische praktijk.

Beoefenaars geloven dat de potentie van een middel kan worden verhoogd door de dosering systematisch te verdunnen, in combinatie met successie of schudden, tot een punt waarop het onwaarschijnlijk is dat er nog ook maar één molecuul van het oorspronkelijke ingrediënt aanwezig is.

Homeopathie zou aan populariteit winnen, in de Verenigde Staten sneller in populariteit toenemen dan welke andere methode van alternatieve genezing dan ook, en in toenemende mate door artsen worden onderschreven.

Homeopathie is gebaseerd op de wet van de gelijkenis, voor het eerst verwoord door Hahnemann in de uitspraak similia similibus curentur, oftewel ‘het gelijke geneest het gelijke’. De wet van de gelijkenis is gebaseerd op Hahnemanns conclusie dat een bepaald symptoombeeld dat door een bepaald homeopathisch middel bij een groep gezonde personen wordt opgewekt, een zieke persoon met een vergelijkbaar symptoombeeld zal genezen. Symptoompatronen die bij verschillende middelen horen, worden vastgesteld door middel van proeven, waarbij gezonde vrijwilligers middelen in homeopathische vorm toegediend krijgen en de fysieke, mentale en spirituele symptomen die zij ontwikkelen, worden vastgelegd en verzameld door waarnemers. Homeopaten baseren zich bij het voorschrijven op twee soorten referenties.

Homeopathische middelen worden bereid door verdunning van een stof met succussie, of schudden, tussen de verdunningen door. De middelen in de homeopathie zijn vaak zo verdund dat het statistisch onwaarschijnlijk is dat ze nog moleculen van de oorspronkelijke stof bevatten. Aanvankelijk testte Hahnemann stoffen die in zijn tijd veelvuldig als geneesmiddelen werden gebruikt en gifstoffen in homeopathische proeven.

Hij legde zijn bevindingen vast in zijn *Materia Medica Pura*. In Kents *Lectures on Homoeopathic Materia Medica* worden 217 middelen opgesomd, en aan hedendaagse uitgaven worden voortdurend nieuwe stoffen toegevoegd. In de homeopathie worden veel dierlijke, plantaardige, minerale en chemische stoffen van natuurlijke of synthetische oorsprong gebruikt. Voorbeelden hiervan zijn Natrum muriaticum (natriumchloride of keukenzout), Lachesis muta (het gif van de bushmaster-slang), Opium en Thyroidinum (schildklierhormoon). Andere homeopathische middelen (isopathische middelen) bestaan uit verdunningen van de ziekteverwekker of het product van de ziekte. Rabiesnosode wordt bijvoorbeeld gemaakt door het speeksel van een hondsdolle hond te potentiseren.

Homeopathie richt zich op de behandeling van de mens als geheel, in plaats van alleen op de ziekte. De homeopaat bekijkt de patiënt in zijn geheel, zowel lichamelijk als psychisch, en houdt daarbij rekening met het uiterlijk van de patiënt, zijn voorkeuren en afkeuren, en zijn temperament. Het is daarom een zeer gepersonaliseerde vorm van behandeling, waardoor patiënten die ogenschijnlijk aan dezelfde ziekte lijden, advies kunnen krijgen voor verschillende geneesmiddelen.

Homeopathie is een gevestigde vorm van geneeskunde. Tegenwoordig doen veel toonaangevende farmaceutische bedrijven onderzoek naar homeopathische geneesmiddelen en produceren ze deze op grote schaal.

Homeopathische geneesmiddelen

Homeopathische geneesmiddelen lijken sterk op conventionele geneesmiddelen en worden op dezelfde manier ingenomen, maar de manier waarop ze werken is totaal anders.

De geneesmiddelen zijn niet synthetisch en zijn afkomstig uit natuurlijke bronnen. Meer dan 60% van de homeopathische middelen wordt bereid uit plantaardige materialen. Andere middelen worden bereid uit natuurlijk voorkomende minerale stoffen, waaronder metalen, niet-metalen stoffen en minerale zouten. Dierlijke bronnen van homeopathische middelen zijn onder andere: inktvis (de inkt of het sap levert sepia) en honingbij.

Homeopathische geneesmiddelen worden bereid door het uitgangsmateriaal in zijn meest geconcentreerde vorm te verkrijgen en vervolgens, via een langdurig verdunningsproces, een geneesmiddel te maken waarvan de potentie voldoende is om een behandeling te bewerkstelligen. De potentie geeft de mate van verdunning van het uitgangsmateriaal aan en wordt weergegeven door het getal dat achter de naam van het geneesmiddel zelf staat. Hoe hoger het getal, hoe sterker de verdunning (tot één deel uitgangsmateriaal op één biljoen delen verdunningsmiddel).

Homeopathische geneesmiddelen, gewoonlijk remedies genoemd, kunnen afkomstig zijn uit het planten-, mineralen- of dierenrijk. Enkele veelvoorkomende remedies zijn: arnica montana, afkomstig van de arnicaplant; belladonna, afkomstig van de dodelijke nachtschade; calcarea, calciumcarbonaat uit oesterschelpen; sepia, afkomstig van inktvisinkt; en het element zwavel.

Homeopathische remedies worden tegenwoordig geproduceerd volgens dezelfde verdunningsprincipes als in de tijd van Hahnemann. Bij een gangbare verdunning van 1:100 wordt één druppel van de homeopathische stof toegevoegd aan 99 druppels water en/of alcohol. Het mengsel wordt vervolgens gepotentieerd door een proces dat ‘succussie’ wordt genoemd – herhaaldelijk tikken op een hard oppervlak gedurende een bepaalde tijd. Middelen kunnen tot 1000 keer worden verdund, waardoor er slechts een minuscuul spoor van de stof overblijft. Middelen worden doorgaans 10, 100 of 1000 keer verdund, wat zich vertaalt in potenties die worden aangeduid met de Romeinse cijfers X, C en M. Homeopathische middelen variëren van 6X als laagste potentie tot 1M of meer als hoogste potentie.

Homeopathische middelen kunnen oraal worden ingenomen in de vorm van pillen, poeder of druppels, plaatselijk worden ingewreven of worden geïnjecteerd. Homeopathische behandelingen hebben doorgaans geen bijwerkingen, maar een patiënt kan last krijgen van wat een ‘genezingsverslechtering’ wordt genoemd: een tijdelijke verergering van de symptomen. Dit wordt gezien als een positief teken dat het middel werkt. Afhankelijk van de ernst van de symptomen kan een homeopaat kiezen voor een tegengif, dat het tegenovergestelde effect van het middel teweegbrengt. Het tegengif kan een ander homeopathisch middel zijn, of een sterke stof, zoals parfum, kamfer of koffie, waarvan bekend is dat ze de werking van een middel blokkeren.

Veiligheid van homeopathische geneesmiddelen

Omdat bij homeopathische behandelingen uiterst kleine doseringen worden gebruikt, zijn de geneesmiddelen volkomen veilig, niet verslavend en hebben ze geen ongewenste bijwerkingen. De genezende eigenschappen van de middelen komen zelfs bij extreem hoge verdunningen tot uiting, waardoor het geneesmiddel volkomen veilig is voor de behandeling van zowel kinderen als baby’s.

Raadpleeg altijd een behandelaar voordat u homeopathische middelen koopt, en zorg ervoor dat deze veilig en buiten het bereik van kinderen worden bewaard.

Wanneer de doseringsinstructies zijn opgevolgd, is er nog nooit een geval van toxische werking gemeld in verband met homeopathische geneesmiddelen.

Homeopathische behandeling ondergaan

Homeopathische behandelingen worden uitgevoerd door volledig gekwalificeerde zorgverleners die zowel de filosofie van de homeopathische geneeskunde als de emotionele en dagelijkse situatie van de patiënt begrijpen.

Hoewel sommige homeopathische geneesmiddelen direct verkrijgbaar zijn in zowel reguliere apotheken als reformwinkels, MOET u uw homeopaat raadplegen voordat u een behandeling voor een ernstige aandoening of ziekte start.

Als u momenteel medicatie gebruikt voor een ernstige medische of psychische aandoening, mag u NIET stoppen met het innemen van uw medicatie om een homeopathische behandeling te starten. Uw behandelaar zal u adviseren over de beste behandelingsmethode, vaak in samenwerking met uw internist of therapeut.

Voorbeelden hiervan zijn: het gebruik van een isopathisch (ziektegerelateerd) middel als eerste voorschrift in een vastgelopen geval, wanneer het begin van de ziekte samenvalt met een specifieke gebeurtenis zoals vaccinatie; het gebruik van een chemisch verwante stof wanneer een middel faalt maar toch goed geïndiceerd lijkt; en meer recentelijk, het gebruik van stoffen op basis van hun natuurlijke classificatie (het periodiek systeem of de biologische taxonomie). Deze laatste benadering wordt door sommigen in de homeopathische gemeenschap als veelbelovend beschouwd, omdat het het mogelijk maakt middelen te groeperen en de steeds groeiende Materia Medica te classificeren, maar wordt door veel puristen verworpen omdat het speculatie over de werking van middelen inhoudt zonder deugdelijke proeven.

Wereldwijd zijn er naar schatting meer dan 100.000 artsen die homeopathie beoefenen, en naar schatting 500 miljoen mensen die een homeopathische behandeling ondergaan. In het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland passen meer dan 12.000 artsen en erkende zorgverleners homeopathische behandelingen toe. Sinds 2001 wordt homeopathie in de Europese Unie gereguleerd door Richtlijn 2001/83/EG; de laatste wijzigingen verplichten lidstaten om een eenvoudige registratieprocedure voor homeopathische middelen in te voeren.

In Nederland mogen homeopathische middelen zonder recept worden verkocht.

Wat is acne?

Acne ontstaat wanneer overtollig talg de poriën van de huid verstopt en er een ophoping ontstaat. Als dit onbehandeld blijft, ontwikkelen deze ophopingen zich tot puistjes. Dit is nog maar het begin.

Soms kunnen deze puistjes veranderen in knobbeltjes, die vaak pijnlijk zijn en langere tijd op de huid blijven zitten. Na verloop van tijd kunnen de knobbeltjes veranderen in cysten, die vaak door een arts moeten worden leeggezogen.

Dit type acne kan weken, of soms zelfs maanden aanhouden en is een van de ernstigste vormen. Als de behandeling die u heeft gevolgd niet aanslaat, kunt u Accutane overwegen als mogelijke behandeling. Er zijn echter enkele zaken die u moet weten voordat u besluit dit medicijn te gebruiken.

Behandeling van acne

Er zijn letterlijk honderden plaatselijk aan te brengen middelen zonder recept verkrijgbaar. Vaak werken deze. Als uw acne ernstig is en niet reageert op een vrij verkrijgbaar plaatselijk middel, moet u wellicht met uw arts overleggen over een voorgeschreven behandeling. Een van die voorgeschreven behandelingen heet Accutane.

Bijwerkingen van Accutane

Accutane blijkt effectief te zijn bij de behandeling van ernstigere vormen van acne, maar kan ernstige bijwerkingen hebben. Voordat u dit medicijn inneemt, zal uw apotheker u waarschijnlijk vragen een formulier te lezen en te ondertekenen waarin u verklaart dat u op de hoogte bent van de mogelijke bijwerkingen. U kunt pas met de behandeling beginnen nadat u hebt bevestigd dat u deze begrijpt en ermee instemt.

Bent u van plan binnenkort een gezin te stichten? Een van de ernstigste mogelijke bijwerkingen van het gebruik van Accutane is dat het geboorteafwijkingen bij ongeboren kinderen kan veroorzaken. Het kan er zelfs toe leiden dat een vrouw tijdens de zwangerschap een miskraam krijgt, te vroeg bevalt of een doodgeboren kind krijgt. Vrouwen die zwanger zijn of mogelijk zwanger zijn, wordt aangeraden dit medicijn niet te gebruiken. Artsen eisen ook dat vrouwen die het medicijn gebruiken elke maand een zwangerschapstest doen, zodat ze onmiddellijk kunnen stoppen met het gebruik als de test positief is.

Artsen raden het gebruik van Accutane ook af als u van plan bent zwanger te worden, en zeggen dat u minstens een maand na het stoppen met het medicijn niet zwanger mag worden.

Een andere schadelijke bijwerking van Accutane is het ontstaan van psychische problemen bij patiënten, die zelfs tot zelfmoord kunnen leiden. Symptomen van deze problemen zijn onder meer: zich verdrietig of angstig voelen, een gevoel van leegte, prikkelbaarheid, woede, terugtrekken uit sociale activiteiten, te veel of te weinig slapen, zelfmoordgedachten en veranderingen in gewicht of eetlust. Dit zijn slechts enkele van de mogelijke bijwerkingen die verband houden met de depressie die dit medicijn zou veroorzaken. Als u een van deze symptomen ervaart, of andere symptomen waarvan u denkt dat ze tot een depressie kunnen leiden, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts.

Accutane kan een voorkeursbehandeling zijn wanneer niets anders heeft gewerkt om uw acne te verhelpen. Ernstige acne kan fysiek zeer pijnlijk zijn en kan ook sociaal ongemak veroorzaken. Bespreek met uw arts of de voordelen van het gebruik van dit medicijn opwegen tegen de mogelijke bijwerkingen, en of het de juiste behandelingskeuze voor u is.

In Nederland wordt Accutane mogelijk onder de naam Roaccutane op de markt gebracht.

In de kunst wordt een lichtbak gebruikt voor sjabloneren, het overbrengen van ontwerpen of patronen, of het overtrekken. Als je bijvoorbeeld ooit een tatoeage hebt laten zetten, kan de tatoeëerder een lichtbak gebruiken om het patroon dat je hebt gekozen of getekend voor je tatoeage over te trekken met overdraagbare inkt, zodat hij of zij het patroon als richtlijn op je huid kan overbrengen voordat ze beginnen met tekenen. Of inkers van stripboeken kunnen een vorm van overtrekken gebruiken voor de afwerking van hun kunst in stripboeken en graphic novels.

In de fotografie worden lichtbakken gebruikt voor het bekijken van negatieven en dia’s. Met een lichtbak om kleine transparante afbeeldingen op te leggen, kan de fotograaf veel gemakkelijker bepalen welke afbeeldingen hij of zij wil.

Andere toepassingen zijn onder meer het ontwerpen van glas-in-lood, reliëfdruk, quilten, kalligrafie of belettering. In principe kan een lichtbak worden gebruikt voor elk doel waarbij een vorm van overtrekken nodig is om kunstwerken van het ene medium naar het andere over te brengen.

Lichttherapie: het populairste gebruik van lichtbakken

Omdat een lichtbak diffuus, niet-vermoeiend licht in verschillende golflengten afgeeft, worden lichtbakken soms gebruikt voor de behandeling van Seasonal Affective Disorder (SAD), een vorm van depressie die wordt veroorzaakt door een gebrek aan zonlicht, vooral in noordelijke klimaten. Lichtbakken geven niet alleen volledig spectrumlicht af voor therapeutische doeleinden, maar kunnen ook UV-licht afgeven.

Het gewone licht dat wordt gebruikt voor de behandeling van SAD kan veel te fel en te intens zijn. Bij voortdurende blootstelling aan fel licht kunnen je ogen vermoeid raken. Het diffuse licht van een lichtbak voorkomt veel van deze oogvermoeidheidsproblemen, waardoor je jezelf veel langer en vaker aan het licht kunt blootstellen. En omdat lichtbakken licht afgeven met weinig of geen UV-straling, is het een veiligere manier om lichttherapie te krijgen dan blootstelling aan zonlicht.

De meeste lichtbakken die licht afgeven voor de behandeling van SAD moeten hun lichtuitstraling concentreren op het blauwe licht met een kortere golflengte dat van nature door de zon wordt afgegeven. Ze moeten koel en diffuus zijn, zodat u dicht bij uw lichtbak kunt blijven staan en uzelf aan de hoogst mogelijke hoeveelheid licht kunt blootstellen.

Lichtbakken voor SAD-therapie moeten ook groot genoeg zijn om de gebruiker volledig met licht te bestralen en rekening te houden met de bewegingen van de gebruiker tijdens een normale dag. U moet uw lichtbak aan het plafond kunnen bevestigen, zodat het licht zich door de hele kamer verspreidt en u gedurende de dag op elk gewenst moment van een maximale blootstelling kunt profiteren.

U moet ook weten op welke momenten van de dag u uw lichtbak moet gebruiken. Uw therapeut of arts kan u vertellen wat de ideale tijden zijn, en u kunt de plaatsing van de lichtbak daarop aanpassen.

Draagbare lichtbakken zijn ook een goed idee. Moeilijk te gebruiken of onhandige apparaten voor lichttoediening belanden uiteindelijk in de kast. Een lichtbak op een standaard, met een handvat zodat u hem gemakkelijk kunt verplaatsen, is waarschijnlijk de beste keuze.

Een goede gezondheid is echt niet ingewikkeld. De ingrediënten van een gezonde levensstijl kunnen worden onderverdeeld in zes basiscategorieën:

– Eet voedingsmiddelen met veel vezels, weinig verzadigd vet en weinig suiker. Je voeding moet regelmatig voorzien in alle essentiële voedingsstoffen. Fruit en groenten moeten waar mogelijk in maaltijden en tussendoortjes worden opgenomen.

– Neem vitamines en supplementen op in je dagelijkse voeding.

– Beweeg regelmatig.

– Plan regelmatig medische onderzoeken in.

– Zorg voor een evenwicht tussen werk en sociale activiteiten.

– Vermijd het aannemen van ongezonde levensgewoonten en schrap deze zo snel mogelijk.

Een goede gezondheid is geen modegril. Het is iets dat gedurende de hele levenscyclus in praktijk moet worden gebracht. Hier volgen enkele prioriteiten per leeftijdsgroep:

20 jaar en jonger

Deze groep heeft het meeste voordeel. Door nu gezonde gewoontes aan te leren, hebben tieners de mogelijkheid om de basis te leggen voor een lange en gelukkige toekomst.

Het eerste wat je moet onthouden, is dat de groei nog steeds aan de gang is. Groeiende spieren en botten hebben een gezond dieet nodig. Aangezien moderne voedselverwerking voedingsmiddelen echter vaak van essentiële voedingsstoffen ontdoet, worden vitamines en supplementen een noodzakelijk onderdeel van het dieet. Een goede multivitamine is een prima begin. Uit onderzoek blijkt steeds vaker dat voeding en lichaamsbeweging een grote invloed hebben op het terugdringen van ernstige gezondheidsproblemen zoals obesitas en kanker. Jongens zouden regelmatig zowel aan cardiovasculaire als aan uithoudingsactiviteiten moeten doen. Georganiseerde sporten bieden een uitstekende manier om lichaamsbeweging te combineren met sociale contacten.

Onderzoeken moeten een jaarlijks lichamelijk onderzoek en regelmatige oog- en tandheelkundige controles omvatten. Op latere leeftijd moeten diverse andere onderzoeken worden gestart. Vanaf vijftien jaar moeten tieners maandelijks hun testikels onderzoeken op pijnloze knobbeltjes die verband houden met zaadbalkanker. Op achttienjarige leeftijd moeten routinematige elektrocardiogrammen en maandelijkse zelfcontroles op melanoom worden gestart.

Het leven moet in balans zijn tussen een verscheidenheid aan school- en sociale activiteiten. Hoewel sociale omgevingen een belangrijk onderdeel van het leven zijn, hebben ze ook de neiging om het contact met risicovol gedrag te vergroten. Goede voorlichting over zaken als alcohol, sigaretten, andere drugs en seksuele voorlichting verminderen toekomstige verslavingen en ernstige gezondheidsproblemen aanzienlijk.

Als men al op jonge leeftijd begint met een gezonde levensstijl, is de kans groter dat dit blijvende effecten heeft. Mensen houden vaker vast aan gewoontes die ze al vroeg hebben aangeleerd, en een gezonde start versterkt het lichaam voor de jaren die nog komen gaan.

20 tot 40 jaar

Vanaf hun vroege twintiger jaren tot aan het begin van de middelbare leeftijd moeten mannen niet alleen de gezonde gewoontes van hun jongere jaren voortzetten, maar ook hun lichaam helpen om beter bestand te zijn tegen stress en andere toenemende gezondheidsrisico’s.

Naarmate jonge volwassenen hoger onderwijs volgen en gaan werken, nemen hun verantwoordelijkheden toe en wordt tijd een steeds belangrijkere factor. Fastfood is vaak de handigste voedingskeuze. Een gezond dieet en lichaamsbeweging zijn echter essentieel om de toenemende risico’s op hart- en vaatziekten en kanker tegen te gaan. Een vetarm dieet is cruciaal. De behoefte aan supplementen neemt toe. Drukke agenda’s staan gezonde maaltijdplannen in de weg. Vitamines en supplementen vullen ontbrekende voedingsstoffen aan en helpen zo ook bij het verminderen van gezondheidsrisico’s. Drukke schema’s zullen onvermijdelijk een belasting vormen voor het immuunsysteem. Met een passend vitamine- en kruidenplan, afgestemd op de unieke samenstelling van een individu, zullen ziekten afnemen en zal de energie worden gemaximaliseerd.

Het gebruik van middelen moet tot een minimum worden beperkt. De inname van cafeïne moet gematigd blijven. Als er bijwerkingen optreden zoals angst, hoofdpijn, slapeloosheid en hartkloppingen, moeten mannen hun inname verminderen of helemaal stoppen en bij aanhoudende symptomen een arts raadplegen. Aangezien sigaretten schadelijk zijn voor de longen en het risico op hartziekten en kanker verhogen, moeten ze te allen tijde worden vermeden. Idealiter zou de alcoholconsumptie niet meer dan drie standaardglazen per dag mogen bedragen. Alcohol en drugs veroorzaken niet alleen een groot percentage van de sterfgevallen onder mannen, zoals leverproblemen en verkeersongevallen, maar spelen ook een grote rol bij problemen zoals huiselijk geweld. Gezonde relaties zijn cruciaal voor het verminderen van stress en eenzaamheid.

Mannen zijn op deze leeftijd zeer vatbaar voor hartziekten, beroertes en andere ernstige gezondheidsproblemen. De bloeddruk en het cholesterolgehalte moeten nauwlettend in de gaten worden gehouden. Op 21-jarige leeftijd moeten mannen beginnen met het jaarlijks controleren van hun bloeddruk. Als de waarden 140/90 of hoger zijn, moet de frequentie van de controles worden verhoogd. Vanaf 35 jaar moeten cholesteroltests worden gestart. Deze tests moeten minstens om de vijf jaar worden herhaald. Door hypertensie, hoge bloeddruk en hoge cholesterolwaarden te vermijden, kunnen mannen hun levenskwaliteit en levensduur aanzienlijk verbeteren.

De gezondheidsrisico’s nemen in deze levensfase weliswaar toe, maar een gezonde levensstijl zal de risico’s aanzienlijk verminderen en de zekerheid van een hoge levenskwaliteit vergroten.

40 jaar en ouder

Er is geen reden om te laten gebeuren dat vermijdbare gezondheidsrisico’s de levenskwaliteit aantasten. Controles van het cholesterolgehalte en de bloeddruk moeten worden voortgezet. Bij een gezond voedingspatroon is vaak toezicht door een arts nodig om te letten op waarschuwingssignalen, zoals een hoge bloedsuikerspiegel. Vitaminen en supplementen zijn cruciaal. Ze verminderen niet alleen risico’s en problemen, maar zorgen ook in hoge mate voor een soepele overgang naar en behoud van de levenskwaliteit op latere leeftijd. Hoewel de fysieke activiteit uiteindelijk wellicht moet afnemen, zal een arts hoogstwaarschijnlijk aanbevelen om een of andere vorm van lichaamsbeweging voort te zetten.

Mannen zouden vanaf hun vijftigste moeten beginnen met het inplannen van onderzoeken voor twee belangrijke gezondheidsrisico’s. De tussenpozen tussen colorectale onderzoeken zouden tussen één en tien jaar moeten liggen. Bij vroege ontdekking is colorectale kanker gemakkelijk te behandelen. Prostaatkanker is de meest voorkomende vorm bij mannen. Een jaarlijkse PSA-bloedtest en een digitaal rectaal onderzoek worden gebruikt om kanker op te sporen. Artsen raden vaak vaker testen aan voor mensen met een familiegeschiedenis van prostaatkanker en/of mensen van Afro-Amerikaanse afkomst.

Met de gecombineerde inspanningen van individueel aangepaste voeding, lichaamsbeweging, onderzoeken en gezond gezelschap kunnen mannen genieten van een gezonde ouderdom tot in de late jaren van hun leven.

Door de hectiek van het dagelijks leven zien mannen maar al te vaak over het hoofd hoe belangrijk het is om gezond te blijven. Met goede gewoontes – zoals een dieet vol gezonde voeding, vitamines en supplementen, een regelmatig bewegingsprogramma en medische controles – is een gezonde levensstijl echter niet alleen haalbaar, maar ook essentieel voor elke man. Er moet altijd tijd zijn voor gezondheid.