Dieet

Aangepaste voeding zou blijvende positieve resultaten opleveren bij kinderen met ADD. Deze theorie werd populair gemaakt door Dr. Benjamin Feingold, die beweerde dat de toename van het aantal kinderen met de diagnose ADD direct samenviel met de toename van kunstmatige zoetstoffen en conserveermiddelen in voedsel. Het verminderen van de hoeveelheid hiervan in de voeding kan het gewenste resultaat opleveren. Suiker, kunstmatige zoetstoffen, conserveermiddelen en cafeïne kunnen allemaal bijdragen aan ongewenst gedrag dat zichtbaar is bij kinderen met ADD. Het verminderen van de hoeveelheden van dit soort voedingsmiddelen zal gunstig zijn en bijdragen aan de algehele gezondheid, aangezien ze weinig of geen voedingswaarde hebben.

Vitaminen

Er zijn meldingen dat het gebruik van vitaminen zoals B6 de alertheid bij kinderen met ADD verhoogt, hoewel er nog geen sluitende studies zijn gepubliceerd. Ook zink was een veelgebruikte vitamine om de gedragseffecten van ADD te helpen verminderen. Momenteel wordt het gebruik van multivitaminen ter aanvulling van de voeding gezien als de beste optie.

Kruidenmiddelen

Voorzichtigheid is geboden bij het mengen van kruiden, aangezien bepaalde doseringen en combinaties schadelijk kunnen zijn. Het wordt aangeraden om voorafgaand aan de behandeling een homeopaat te raadplegen voor advies over welke kruiden te gebruiken. Van Pycnogenol, een extract van pijnboomschors, wordt beweerd dat het de aandachtsspanne verbetert; studies hierover zijn echter niet eenduidig. Van bepaalde kruiden, zoals ginkgo, ginseng, brahmi, groene haver en gotu kola, wordt gemeld dat ze verbeteringen in de aandacht, de bloedtoevoer naar de hersenen, het cognitief geheugen en stressverlichting kunnen bieden.

Audiovisuele stimulatie

Er zijn gevallen bekend waarin audiovisuele stimulatie tot groot succes heeft geleid. Er wordt gebruikgemaakt van een proces dat ‘entrainment’ wordt genoemd om de patronen van hersengolven te beïnvloeden. Deze methode is nog niet erg wijdverbreid, maar er zijn meldingen van aanzienlijke behandelingssuccessen. Het is een goedkope behandeling, maar wordt door de meeste zorgverzekeraars niet vergoed.

Onderzoek alle beschikbare behandelingsopties voor ADD voordat u een keuze maakt. Het gebruik van verschillende kruiden en medicijnen kan een negatief effect hebben, dus wees voorzichtig en gebruik ze onder toezicht van een arts of homeopaat. Met de toenemende frequentie van ADD-diagnoses is het vinden van effectieve behandelingen van het grootste belang.

Het meest gebruikte medicijn is methylfenidaat, beter bekend als Ritalin en Concerta. Andere stimulerende medicijnen zijn pemoline, bekend als Cylert; dextroamfetamine, bekend als Dexedrine en Dextrostat; en een racemisch mengsel van d- en l-amfetamine, bekend als Adderall.

Stimulerende medicijnen maken iemand doorgaans actiever; bij Attention Deficit Disorder hebben ze echter een kalmerend effect. Daardoor wordt impulsief en storend gedrag snel en effectief onderdrukt. Om deze reden zijn veel leraren en ouders er vol lof over. Dit is echter slechts een behandeling en geen genezing voor Attention Deficit Disorder. Uiteindelijk is het een tijdelijke vorm van verlichting.

Andere soorten medicijnen die soms worden gebruikt om ADD te behandelen zijn onder andere atomoxetine, bekend als Stratera; bupropion, bekend als Wellbutrin; clonidine, bekend als Catapres; imipramine, bekend als Tofranil; en desipramine, bekend als Norpramin.

Stratera was onlangs echter het onderwerp van een volksgezondheidsadvies van de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA). De FDA bracht een verklaring uit waarin stond dat Stratera in een uitgebreid onderzoek in verband werd gebracht met een toename van suïcidale gedachten bij kinderen. Dit zou natuurlijk aanleiding moeten zijn tot grote bezorgdheid bij ouders, evenals bij artsen die een kind met ADD behandelen.

Veel voorkomende bijwerkingen van deze medicijnen zijn onder meer verlies van eetlust, buikpijn, hoofdpijn, slapeloosheid, hartkloppingen, braken en pijn op de borst. Veel van deze bijwerkingen kunnen worden verminderd of voorkomen door de dosering te verlagen, geen medicatie te geven vlak voor het slapengaan en de medicatie in te nemen bij de maaltijd.

Vanwege de mogelijke bijwerkingen en de negatieve connotatie rond het overmatig mediceren van kinderen, zijn er veel mensen die tegen het toedienen van medicatie voor ADD zijn. Dit kan echter ook te wijten zijn aan de misvatting dat ADD geen echte aandoening is, maar een manier voor ouders om onder het opvoeden of disciplineren van hun kind uit te komen. Dit is natuurlijk niet waar en dergelijke ongegronde meningen mogen geen rol spelen bij het zoeken naar een behandelingsmethode voor uw kind. Professioneel advies zal veel nuttiger blijken bij het nemen van weloverwogen beslissingen voor uw kind en uw gezin.

Het is ook belangrijk te beseffen dat medicatie weliswaar effectief kan zijn, maar geen genezing voor ADD is. Veel artsen raden aan om medicatie te combineren met gedragstherapie om optimaal te profiteren van beide behandelmethoden.

Er zijn in principe drie principes voor een gedragstherapeutische aanpak: stel specifieke doelen, zorg voor consequenties en beloningen, en pas consequenties en beloningen consequent toe. In principe moet u een specifieke basis leggen voor aanvaardbaar en onaanvaardbaar gedrag; wanneer een van beide wordt gerealiseerd, moeten de consequenties, of ze nu positief of negatief zijn, consequent en continu worden toegepast.

Voorbeelden van consequenties zijn time-out, waarbij het kind voor een bepaalde periode uit zijn omgeving wordt verwijderd; positieve bekrachtiging, waarbij positief gedrag wordt beloond; of een beloningssysteem met tokens, dat kan worden uitgebreid of ingeperkt, afhankelijk van het gedrag.

Er zijn meer diepgaande technieken voor gedragsverandering die kunnen worden gebruikt om uw kind te helpen zijn of haar gedrag onder controle te krijgen. Vergeet niet dat kinderen met ADD last hebben van vergeetachtigheid, onoplettendheid, impulsiviteit en afleidbaarheid. Het gebruik van een systeem om het vermogen van het kind om dagelijkse activiteiten uit te voeren ondanks deze tekortkomingen te versterken, zal het meest effectief zijn. Het aanhouden van een vast schema is bijvoorbeeld een zeer effectieve manier om de activiteiten van uw kind te organiseren. Als uw kind op een bepaald tijdstip opstaat, zich aankleedt, in bad gaat, huiswerk maakt en op vaste tijden naar bed gaat, zal het uit gewoonte gaan functioneren, waardoor vergeetachtigheid en afleidbaarheid minder een probleem worden.

Ook helpt organisatie een kind met ADD om geconcentreerd te blijven en vermindert het het kwijtraken van belangrijke spullen. Zorg voor een vaste plek voor boeken, rugzakken, kleding en speelgoed, zodat uw kind uit gewoonte deze spullen teruglegt. Routines blijken doorgaans een effectieve behandeling te zijn voor kinderen met ADD.

U moet zich ook bewust zijn van de moeilijkheden die uw kind heeft, zoals afleidbaarheid. Beperk externe prikkels op momenten dat concentratie nodig is, zoals tijdens het huiswerk, of op momenten dat aandacht nodig is, zoals tijdens de maaltijden.

Help uw kind om bij de taak te blijven met behulp van checklists, grafieken of agenda’s om verantwoordelijkheden bij te houden en voortgang te monitoren. Naarmate uw kind ouder wordt, leert het zo om dagelijks te functioneren, ongeacht zijn of haar stoornis. Het leert belangrijke taken op te schrijven en bij te houden wat het moet doen.

Medicatie is al tientallen jaren de belangrijkste behandelmethode voor Attention Deficit Disorder. Hoewel er de afgelopen jaren veel controverse over is geweest, beweren velen dat de effectiviteit van medicatie door geen enkele andere behandelmethode kan worden geëvenaard. Aan de andere kant wordt ook beweerd dat de veel voorkomende bijwerkingen van dergelijke medicatie het een slechte keuze voor therapie maken. ADD wordt meestal behandeld met een vorm van stimulerende medicatie. Hoewel dit medicijn bij de meeste mensen een verhoogde activiteit veroorzaakt, heeft het een kalmerend effect op mensen met ADD. Er worden ook andere vormen van medicatie gebruikt.

Bijwerkingen van de medicatie die wordt gebruikt om ADD te behandelen zijn doorgaans verminderde eetlust en als gevolg daarvan gewichtsverlies, verhoogde angst, slapeloosheid en/of prikkelbaarheid.

Gedragstherapie heeft daarentegen niet de bijwerkingen die vaak bij medicatie voorkomen. Aan de andere kant zal het ook niet de typische onmiddellijke reactie van een medicamenteuze behandeling hebben. Gedragstherapie richt zich op het aanleren van effectieve vaardigheden aan het kind om met de stoornis om te gaan, in plaats van het bestaan ervan te maskeren. Dit kan het gebruik van agenda’s om het schoolwerk bij te houden omvatten, evenals het invoeren van een beloningssysteem voor goed gedrag. Dergelijke stappen leren het kind de positieve resultaten van goed gedrag, in plaats van zich te concentreren op negatief gedrag en strenge discipline. Deze behandelingsmethode is een lang en moeizaam proces en levert geen onmiddellijke resultaten op, hoewel de resultaten die worden bereikt wellicht meer van langdurige aard zijn.

De behandeling van ADD met alternatieve geneeswijzen blijkt ook een controversieel onderwerp te zijn. Technisch gezien is alternatieve geneeskunde alles wat buiten het domein van standaardmedicatie en gedragstherapieën valt. De lijst van alternatieve behandelingen omvat voedingsinterventie, voedingssupplementen, interactieve metronoomtraining, medicatie tegen reisziekte, behandeling van candida-schimmel, optometrische visuele training, schildklierbehandeling en loodbehandeling. Hoewel deze behandelingen talrijk lijken, is het belangrijk om te begrijpen dat veel ervan niet bewezen zijn, of zelfs door de wetenschappelijke gemeenschap als ondoeltreffend zijn bewezen. Geen enkele behandeling mag worden gestart zonder toezicht van een arts.

De universiteit kan voor sommige studenten een moeilijke tijd zijn. Voor velen betekent dit een tijd van losbreken en een nieuw, onbevangen leven beginnen. Dit kan een spannende en emotionele tijd zijn. Hoe gaat een student met ADD zo’n tijd tegemoet?

Voor iemand met Attention Deficit Disorder kan dit een moeilijke tijd van transformatie zijn. Meestal komen ze uit gezinnen die bijzonder liefhebbend en meegaand waren, en nu worden ze in een nieuwe omgeving gegooid om voor zichzelf te zorgen. Een van de basistechnieken voor gedragsverandering bij het trainen van een ADD kind is door middel van structuur, routine en gewoonte. Dit alles wordt in één keer afgenomen en het wordt de verantwoordelijkheid van de leerling om het gestructureerde leven dat hij ooit had opnieuw te creëren. Natuurlijk is iemand met ADD meestal ongeorganiseerd en ongestructureerd. Ze kunnen het dus moeilijk hebben om de discipline op te brengen om zulke strenge eisen aan zichzelf te stellen.

Een ander aspect dat in overweging moet worden genomen is de grotere moeilijkheidsgraad van de academische belasting op de universiteit in vergelijking met de middelbare school en de extra verantwoordelijkheid die op de studenten wordt gelegd. Niet alleen zal de student verantwoordelijk zijn voor zijn eigen organisatie en structuur, hij zal dit ook doen onder meer stress en academische druk. Dit steeds moeilijker wordende schoolwerk wordt er niet eenvoudiger op door de algemene onoplettendheid, afleidbaarheid en impulsiviteit van de student. De kern van ADD maakt studeren moeilijker. Met een beetje geluk heeft de student de afgelopen jaren genoeg tijd besteed aan het reguleren van zijn eigen gedrag dat hij dat in deze nieuwe omgeving gemakkelijk zal kunnen.

Voor het grootste deel moeten op de universiteit dezelfde stappen worden genomen om met ADD om te gaan als op de middelbare school en in andere klassen. Om effectief te zijn, moet een student een soort agenda of digitale agenda bij zich hebben. Op de universiteit houden ze de studenten niet bij de hand zoals op de middelbare school. Zodra een opdracht is gemaakt, wordt er verwacht dat deze op tijd wordt ingeleverd, zonder herinneringen. Daarom is het noodzakelijk om deadlines en data bij te houden. Studenten moeten ook structuur en organisatie aanbrengen in hun studentenhuis of appartement en dezelfde vaardigheden gebruiken die ze al jaren ontwikkelen.