Na de leeftijd van 20 jaar beginnen menselijke hersencellen (neuronen) af te sterven met een snelheid van ongeveer 9000 per dag. Dit leidt tot een natuurlijke achteruitgang van de mentale scherpte. Er zijn berichten dat sommige vitamines kunnen helpen bij het herstel van hersencellen, maar deze berichten zijn zeer omstreden. Als hersencellen eenmaal zijn afgestorven, is er eigenlijk geen manier om ze te herstellen. Wetenschappers richten zich op het voorkomen van de ziekte van Alzheimer. De afgelopen jaren hebben wetenschappers de effecten van vitamines op de hersenen onderzocht. De vitamines die het meeste voordeel lijken te bieden, zijn vitamine C en E.

In de wereld van vitaminesupplementen vormen vitamine C en E de bouwstenen van een goede gezondheid. Deze vitamines zijn antioxidanten waarvan is aangetoond dat ze een gunstige invloed hebben op tal van gezondheidsproblemen, waaronder hartziekten, hoge bloeddruk, een hoog cholesterolgehalte en stress. Normaal gesproken produceert het lichaam voldoende vitamine C en E om de hersenen te beschermen tegen schade door vrije radicalen. De hoeveelheid vitamine C kan echter door factoren zoals voeding en genetische aanleg afnemen. Wetenschappers zijn van mening dat het dagelijks innemen van 500 milligram vitamine C en 500 milligram vitamine E de hersencellen beschermt tegen vroegtijdige afbraak, wat essentieel is voor de preventie van de ziekte van Alzheimer.

Deze aanbevolen hoeveelheden vitamine C- en E-supplementen ter preventie van de ziekte van Alzheimer liggen ver boven wat wordt aanbevolen voor de algemene gezondheid. Voordat u overweegt deze vitamines in te nemen, dient u uw plannen met een arts te bespreken. Overmatige hoeveelheden vitamine C worden via de urine uitgescheiden en veroorzaken doorgaans geen ernstige problemen, maar overmatige hoeveelheden vitamine E kunnen leiden tot enkele onaangename bijwerkingen. Net als bij alle vitamines of medicijnen dient u ze buiten het bereik van kinderen te bewaren. Vitamine C en E kunnen bij kinderen ernstige problemen veroorzaken.

De ziekte van Alzheimer is een progressieve achteruitgang van de hersenen, voor het eerst beschreven in 1907 door de Duitse neuroloog Alois Alzheimer (1864-1915). Het is de meest voorkomende vorm van dementie, of geestelijke achteruitgang, en tast cellen aan in een deel van de hersenen dat belangrijk is voor het geheugen.

De ziekte van Alzheimer of het syndroom van Alzheimer treft meestal oudere volwassenen, maar er zijn ook gevallen bekend van mensen van eind twintig die eraan lijden.

Mensen met Alzheimer hebben moeite met communiceren, leren, denken en redeneren – problemen die ernstig genoeg zijn om een impact te hebben op iemands werk, sociale activiteiten en gezinsleven.

Alzheimer is de meest voorkomende neurodegeneratieve ziekte wat betreft het aantal mensen dat erdoor wordt getroffen. Het lijkt zich te ontwikkelen tot mogelijk het grootste medische probleem voor ouderen in de 21e eeuw.

Omdat mensen steeds langer leven, is de ziekte van Alzheimer een ernstig gezondheidsprobleem geworden waar regeringen mee te maken hebben. In Nederland is deze ziekte nu de zesde doodsoorzaak. De ziekte van Alzheimer komt helaas steeds vaker voor.

Kan er met deze schokkende statistieken iets worden gedaan om onze hersenen te redden van deze gruwelijke achteruitgang? Zullen meer senioren kunnen voorkomen dat ze het slachtoffer worden van Alzheimer naarmate de oudere bevolking toeneemt? Zijn we eindelijk dicht bij een remedie?

De conventionele medische aanpak beperkt zich tot pijnverlichting en het onder controle houden van enkele van de gerelateerde symptomen door middel van dure, met bijwerkingen beladen geneesmiddelen op recept.

Maar in werkelijkheid blijkt uit uitgebreid onderzoek dat de verspreiding van de ziekte van Alzheimer in de samenleving een directe weerspiegeling is van onze veranderde levensstijl. Wanneer mensen over de hele wereld met soortgelijke problemen te maken hebben, is dat geen toeval, maar een methodisch proces dat zich over culturen en grenzen heen verspreidt.

Onze levensstijlkeuzes hebben ons in deze situatie gebracht. We moeten de juiste keuzes maken om eruit te komen.

Het feit is dat de exponentiële toename van de ziekte van Alzheimer echt het gevolg is van de manier waarop ons leven is veranderd. Het slechte nieuws is dat we nu gewend zijn aan een bepaalde manier van leven en dat het niet gemakkelijk is om te veranderen. Het goede nieuws is dat verandering binnen onze macht ligt en daarmee een betere gezondheid.

Een manier om het risico op dementie te helpen verlagen en waarvoor u zelf verantwoordelijkheid kunt nemen, is door uw levensgewoonten te veranderen, gezond te eten en regelmatig te bewegen. Onderzoekers die Alzheimerpatiënten bestuderen, hebben gemerkt dat degenen die gezond blijven en specifieke voedingssupplementen nemen, de achteruitgang hebben vertraagd.

Kortom, er bestaat geen officiële remedie voor Alzheimer. Maar er is veel dat we kunnen doen om de kans op het ontwikkelen van de ziekte te verkleinen of om de voortgang ervan te vertragen.

De oorzaken en symptomen van de ziekte van Alzheimer

De werkelijke oorzaak van de ziekte is nog onbekend, maar er wordt aangenomen dat verschillende factoren verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van de hersenaandoening. Het gebrek aan neurochemische factoren in de zenuwcellen is ook een van de waarschijnlijke oorzaken van deze ziekte.

De genetica en verouderingsproblemen worden beschouwd als de belangrijkste oorzaken van de ziekte van Alzheimer. Er zijn ongeveer negen op de tienduizend mensen die aan deze ziekte lijden en het komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. De ziekte komt vooral voor bij oudere mensen boven de 65 jaar. Er is echter weinig kans op de ziekte van Alzheimer door erfelijke gemuteerde genen.

De meest voorkomende symptomen van de ziekte van Alzheimer zijn de volgende:

Verminderd geheugen en denken: De persoon heeft moeite met het onthouden van heel gewone dingen zoals zijn persoonlijke informatie, zoals zijn geboorteplaats of zijn beroep.

Moeite met het uitvoeren van vertrouwde taken: De persoon met Alzheimer heeft moeite met het uitvoeren van zijn dagelijkse taken, zoals eten, aankleden, douchen enz. Iemand die een maaltijd bereidt, kan vergeten deze op te dienen of kan zich zelfs niet herinneren of hij deze wel heeft bereid.

Problemen met communicatie: De persoon heeft geleidelijk aan moeite met het herinneren van woorden of het begrijpen van de betekenis van gewone woorden.

Desoriëntatie en verwarring: De patiënt kan verdwalen in zijn eigen vertrouwde plek. Het herkennen van vertrouwde plaatsen en situaties wordt onmogelijk voor hen. Ze kunnen zelfs eenvoudige commando’s niet begrijpen of aanwijzingen opvolgen.

Slecht en verminderd beoordelingsvermogen: De persoon heeft moeite met het nemen van beslissingen. Omdat de getroffenen altijd in hun eigen gemoedstoestand zijn, kunnen ze ook op een koude dag zonder winterkleding het huis verlaten of zelfs in pyjama naar de markt gaan.

Dingen verkeerd plaatsen en ermee knoeien: De persoon die lijdt aan A.D. vergeet meestal waar hij zijn dagelijks gebruikte dingen, zoals een bril, sleutels, enz. heeft gelaten. De persoon kan ook met dingen knoeien, zoals glazen breken, huisraad beschadigen, enz.

Veranderingen in gedrag en persoonlijkheid: Patiënten hebben de neiging om snel van stemming te veranderen. De patiënten kunnen zelfs dramatische veranderingen in hun persoonlijkheid voelen en angstig, boos, stil, enz. worden.

Passief worden en interesse verliezen: Mensen hebben over het algemeen de neiging om passief te worden en geen interesse te tonen in hun gebruikelijke activiteiten. Extra aanmoediging is nodig om ze actief te maken.

Problemen met abstract denken: De persoon met de ziekte van Alzheimer brengt graag veel tijd alleen door op een eenzame plek en toont minder interesse in interactie met andere familieleden. Ze vertonen soms symptomen van abstract denken en hebben zelfs moeite met het herkennen van getallen of begrijpen wat ze ermee moeten doen.