Terwijl de chirurgische ingreep voor appendicitis in de vroege stadia van de ziekte weinig risico’s met zich meebrengt, verhoogt een gevorderde infectie van de blindedarm het risico op postoperatieve complicaties aanzienlijk. Het verwijderen van een ernstig zieke appendix is moeilijk en riskant, omdat de geopereerde patiënten snel na de chirurgische ingreep een sepsis of abces kunnen ontwikkelen. Zich bewust van dit feit, richten de meeste artsen zich op het tijdig opsporen van mogelijke symptomen van appendicitis bij patiënten. Geleid door de impuls om snel in te grijpen, voeren sommige artsen vaak ten onrechte een operatie uit op gezonde patiënten. In de afgelopen decennia zijn verschillende gevallen van onnodige blindedarmoperaties gerapporteerd en dit fenomeen doet zich ook nu nog voor.

De gevallen van onnodige blindedarmoperaties kunnen eenvoudig worden verklaard door de misleidende aard van deze veel voorkomende ziekte. Een blindedarmontsteking geeft vaak aspecifieke symptomen die misleidend kunnen zijn bij het stellen van de juiste diagnose. Appendicitis wordt vaak verward met verschillende andere inwendige aandoeningen die op symptomen lijken. Om de zaak nog ingewikkelder te maken, kunnen patiënten met een blindedarmontsteking soms asymptomatisch zijn. In zulke gevallen komen de specifieke symptomen van een blindedarmontsteking pas laat aan het licht, nadat de ziekte ernstig is geworden.

Hoewel artsen kunnen kiezen uit verschillende medische technieken om hun vermoedelijke diagnose te bevestigen, is geen van de tests die tegenwoordig beschikbaar zijn 100 procent betrouwbaar in het onthullen van duidelijke fysiologische tekenen van appendicitis. Gezien dit feit nemen chirurgen liever het risico om een gezonde blindedarm te verwijderen dan de ziekte verder te laten voortschrijden. Te laat ingrijpen kan fataal zijn voor mensen met een blindedarmontsteking en dat is de belangrijkste reden waarom chirurgen er vaak voor kiezen om tijdig een blindedarmoperatie uit te voeren bij patiënten die mogelijke klinische symptomen van de ziekte vertonen.

Het totale aantal gevallen van onnodige appendectomie is de afgelopen jaren licht gedaald. Uit statistieken blijkt echter dat op dit moment meer dan 9 procent van de pediatrische blindedarmoperaties wordt uitgevoerd bij patiënten die eigenlijk een gezonde blindedarm hebben. Dit is te wijten aan het feit dat zeer jonge kinderen en zuigelingen moeilijker correct te diagnosticeren zijn met een blindedarmontsteking. Daarentegen zijn gevallen van onnodige appendectomie bij volwassen patiënten tegenwoordig zeldzamer.

Momenteel kunnen malversaties en verkeerde diagnoses van appendicitis worden beschouwd als indicatoren voor het gebrek aan precisie van de bestaande medische technieken. Daarom heeft de moderne geneeskunde behoefte aan nieuwe, betrouwbaardere middelen voor het diagnosticeren van inwendige aandoeningen zoals appendicitis.

De reden waarom keelpijn veel voorkomt bij kinderen en tieners is dat ze op de kleuterschool of op school met grote groepen mensen omgaan, waardoor ze erg kwetsbaar zijn voor het oplopen van streptokokkenbacteriën of andere infectieuze agentia. Om keelontsteking te voorkomen, is het heel belangrijk om uw kind tijdig te leren om een goede persoonlijke hygiëne te handhaven. Een goede persoonlijke hygiëne is een zeer effectief middel om keelontsteking en vele andere soorten besmettelijke ziekten te voorkomen. Leer uw kind vooral in het griepseizoen regelmatig zijn handen te wassen en te voorkomen dat hij of zij persoonlijke spullen met andere mensen deelt. Eenmaal opgelopen kan keelontsteking heel moeilijk te overwinnen zijn en daarom is het het beste om de juiste maatregelen te nemen om te voorkomen dat de ziekte zich voordoet.

Als uw kind een aanhoudende keelpijn heeft die gepaard gaat met koorts en ontstoken amandelen en lymfeklieren, is dat een teken van een bacteriële infectie en moet u zo snel mogelijk een kinderarts bezoeken. Voordat u medische hulp inroept, moet u voorkomen dat u uw kind medicijnresten geeft, want dat kan meer kwaad dan goed doen. Zelfs aspirine kan duidelijke bijwerkingen hebben als het aan zeer jonge kinderen wordt toegediend.

Het is heel belangrijk om te weten dat keelpijn niet vanzelf overgaat. In tegenstelling tot de meeste keelpijn, kan keelontsteking een antibioticakuur vereisen. Hoewel antibiotica verschillende bijwerkingen hebben en ze ook de goedaardige bacteriële flora van het lichaam aantasten, zijn ze momenteel de beste manier om keelontsteking te genezen. Antibiotica zoals penicilline en amoxicilline, die worden voorgeschreven in de beginstadia van de infectie, kunnen keelontsteking effectief overwinnen en minimaliseren ook het risico op het ontwikkelen van complicaties. Als de infectie ernstig is, kan de arts een kuur met cefalosporinen voorschrijven, een sterk type antibiotica.

Om een volledig herstel te garanderen en te voorkomen dat de infectie opnieuw optreedt, moet de medische behandeling met antibiotica minstens 10 dagen duren. Het is heel belangrijk om de exacte instructies van de arts op te volgen bij het geven van antibiotica aan uw kind. Zorg ervoor dat u de door de arts voorgeschreven dosering respecteert en de behandeling niet voortijdig onderbreekt. Zelfs als het kind in de eerste dagen van de behandeling volledig hersteld lijkt van de ziekte, is het belangrijk om de antibioticakuur af te maken om de kans op een terugval te minimaliseren.

Deze vraag onthult twee misvattingen die de meeste mensen hebben over de kindertijd. De eerste onthult het algemene onbegrip over depressie. Het is meer dan alleen maar af en toe een vlaag van verdriet en u “down” voelen bij moeilijkheden in het leven. Depressie is veel ernstiger, hardnekkiger en kan invloed hebben op hoe we normaal functioneren.

De tweede misvatting die we hebben over depressie bij kinderen is dat we over het algemeen denken dat de kindertijd een gelukkige, zorgeloze periode van ons leven is. Toch moeten we in gedachten houden dat kinderen machteloos zijn en geen controle hebben over hun eigen leven. Stel u nu eens voor dat u elke dag in zo’n beangstigende toestand leeft.

Als u volwassen bent en niet lijdt aan depressie, heeft u altijd de keuze om deze toestand te veranderen. Maar kinderen zijn anders omdat ze deze keuze nog niet hebben, en vandaar de frustratie die daardoor ontstaat.

Oorzaken

Als kinderen net als volwassenen depressief worden, wat is dan de oorzaak van depressie bij kinderen? Net als bij depressies bij volwassenen is er geen duidelijke oorzaak voor depressies bij kinderen. Er zijn echter bepaalde risicofactoren in het leven van kinderen waardoor ze vatbaar zijn voor depressie bij kinderen of waardoor de depressieve toestand kan ontstaan. Deze risicofactoren zijn onder andere:

• Familiegeschiedenis van psychische aandoeningen of zelfmoord
• Mishandeling, inclusief fysiek, emotioneel of seksueel misbruik
• Chronische ziekte
• Belangrijke familiegebeurtenissen, zoals het verlies van een ouder door overlijden, echtscheiding of verlating

Opgemerkt moet worden dat elk kind anders is en dat de factoren die leiden tot depressie bij kinderen dus ook verschillend kunnen zijn en voor elk kind andere oorzaken kunnen hebben. Wat belangrijk is, is dat er tijdig wordt vastgesteld dat er een probleem is, zodat het juiste behandelplan kan worden aangenomen.

Symptomen

Een depressie bij kinderen uit zich in de volgende symptomen:

• Aanhoudend verdriet en/of prikkelbaarheid die extremer is dan de vaak voorkomende driftbuien van een kind
• Laag gevoel van eigenwaarde of gevoelens van waardeloosheid
• Verlies van interesse in activiteiten, inclusief activiteiten waar het kind voorheen van genoot
• Verandering in eetlust en duidelijk gewichtsverlies of -toename
• Verandering in slaappatroon, niet kunnen slapen of niet in slaap kunnen blijven of te vroeg wakker worden en niet meer in slaap kunnen vallen
• Concentratieproblemen
• Woede en woede
• Hoofdpijn, buikpijn en andere lichamelijke malaise schijnbaar zonder oorzaak
• Meer lethargisch of hyperactief worden
• Terugkerende gedachten aan dood of zelfmoord

Als het kind veel van de bovenstaande symptomen langer dan een paar weken vertoont, kan er sprake zijn van een depressie bij kinderen. Het is normaal dat kinderen zich af en toe “down” voelen, vooral als er een duidelijke oorzaak is, zoals teleurstelling op school of het verlies van een dierbare. Maar als de gevoelens aanhouden en het normale functioneren van het kind gaan verstoren, zoek dan professionele hulp.

De rol van beweging en spel in het leven van een jong kind biedt het veel voordelen. Lichaamsbeweging is een belangrijk onderdeel om het jonge lichaam fit te houden terwijl het uitgroeit tot een volwassen lichaam. Als we volwassen zijn en het voordeel van beweging en spel hebben gehad, hebben we de neiging om die gewoonte in onze volwassen jaren voort te zetten.
Wat hebben we nog meer aan de mogelijkheden die spelen ons biedt? We nemen vaak deel aan georganiseerde sporten, gecoördineerde speeltijden en maken deel uit van een grote groep tijdens al deze activiteiten. Spelen op dit niveau leert ons om te gaan met leeftijdsgenoten, kameraadschap te ontwikkelen en te presteren als een team met andere spelers. Deze vaardigheden zijn absoluut noodzakelijk in de hedendaagse zakenwereld. Maar wat gebeurt hier nog meer, tijdens deze tijd van spelen en bewegen?

Wat we leren in lichaamstaal, omgangsvaardigheden en de interactie tussen lichaam en geest tijdens onze interactie met anderen, is van onschatbare waarde. Als we deze vaardigheden goed leren, leren we niet alleen hoe we met anderen moeten omgaan, we leren ook hoe we met onszelf moeten omgaan. Interactie met onszelf? Dat lijkt een zinloze oefening, maar het is een heel belangrijk onderdeel van het behouden van onze gezondheid en ons welzijn. Soms probeert ons lichaam ons dingen te vertellen over onze fysieke of mentale toestand en weigeren we gewoon te luisteren. Als we hebben geleerd hoe we naar anderen om ons heen moeten luisteren als ze ons op een behoefte of verlangen wijzen, dan hebben we een nuttig hulpmiddel om naar onszelf te luisteren. Dit kan vaak het verschil betekenen tussen een optimale gezondheid en het creëren van een ongezonde situatie.

Wat leren we nog meer? We leren wat onze fysieke en mentale beperkingen zijn. Tijdens het spelen ziet u kinderen en jonge adolescenten zichzelf tot het uiterste drijven. Maar als kind zijn we beter in staat om onderscheid te maken tussen een echte limiet en wat de maatschappij als onze limiet beschouwt. Als kind of jongvolwassene weegt de druk van de wereld niet zo op ons als wanneer we volwassen zijn. We zijn nog steeds erg afgestemd op wat ons lichaam ons vertelt, omdat het als kind onze ware meester is. Als volwassene hebben we invloeden van buitenaf ons lichaam en onze geest laten beheersen en onze tijd laten domineren.

Zoals u kunt zien, hebben we de rest van ons leven profijt van de voordelen die we opdoen tijdens het bewegen en spelen als kind. Maar al te vaak vergeten wij volwassenen het belang van beweging en spel en de principes die we kunnen leren van de tijd die we hieraan besteden. We willen onze kinderen opjagen in hun dagelijkse verantwoordelijkheden en vergeten dat hun belangrijkste verantwoordelijkheid tijdens de jonge jaren het spelen en de interactie van jonge geesten is.