Er zijn veel soorten conservatieve behandelingen die verschillende positieve voordelen bieden voor de gebruiker. Massagetherapie is een geweldige conservatieve behandeling die op zichzelf al goede resultaten oplevert, en nog betere resultaten in combinatie met rekoefeningen en een trainingsprogramma.

Massage wordt gebruikt om gespannen, beperkende spieren te ontspannen en te verlengen, littekenweefsel in geblesseerde spieren af te breken, verklevingen op aangetaste pezen op hun bevestigingspunt aan de spier of het bot te verminderen, gifstoffen uit spieren te verwijderen en de algehele bloedsomloop en toevoer van voedingsstoffen naar de bijbehorende weefsels te verbeteren. Al deze geweldige voordelen helpen overbelaste spieren te ontspannen en geblesseerde spieren te herstellen. Het probleem is echter dat massagetherapie de spieronevenwichtigheden die de RSI veroorzaken niet corrigeert. Massagetherapie kan het revalidatie-/behandelingsproces aanzienlijk ondersteunen, maar zodra een spier is geblesseerd en in aanzienlijke mate is geatrofieerd, of een spier in een staat van chronische hypertonie is geraakt, moeten andere therapeutische elementen aan het behandelingsregime worden toegevoegd om de RSI volledig te elimineren.

Een integraal onderdeel van de behandeling van RSI-klachten is het uitvoeren van een rekoefeningen- en trainingsprogramma dat speciaal is ontworpen om structurele integriteit en spierbalans te creëren op de plaats waar de blessure zich bevindt. Als het om een tenniselleboog gaat, moet er een evenwicht zijn tussen de kracht van de buigspieren van de pols en elleboog, de strekspieren van de pols en elleboog, en de pronator- en supinatorspieren van de pols en onderarm. Door sterke, flexibele spieren rondom het specifieke gewricht te creëren, zal dat gewricht niet langer zeer vatbaar zijn voor RSI.

De integratie van massagetherapie, rekoefeningen, oefeningen en hydrotherapie is een zeer effectief behandelprotocol voor vele soorten blessures. Een voorbeeld van een behandelingsvolgorde voor een chronische blessure, ongeacht het getroffen gebied, zou als volgt moeten zijn:

Hydrotherapie (Warmte) – Warmte om de bloedsomloop naar het gebied te verbeteren, waardoor de zachte weefsels ontspannen en soepel worden.

Massage Fase I – Specifieke massagebehandeling met behulp van triggerpoint-release-technieken om spierspasmen te verlichten en transversale frictie-massage om verklevingen te verbreken.

Rekken – Rek overmatig restrictieve weefsels om hun lengte te vergroten en hun compressie van onderliggende weefsels te verminderen.

Oefening – Voer versterkende oefeningen uit voor de aangetaste weefsels om de trekspanning op het geblesseerde gebied te verminderen, microscheurtjes te genezen en de toevoer van genezende voedingsstoffen naar het geblesseerde gebied te vergroten. Sterke spieren zorgen voor stabiliteit en voorkomen dat er in de toekomst opnieuw microscheurtjes ontstaan in een eerder aangetast gebied.

Massage fase II – Voer lichte petrissage en effleurage uit in de richting van het hart om de toxines te verwijderen die zijn ontstaan door triggerpoint-release, transversale frictie-massage, rekoefeningen en oefeningen.

Hydrotherapie (koud) – Koel de geblesseerde weefsels in een gestrekte positie om het bewegingsbereik (ROM) van de aangetaste weefsels niet te verliezen en om toxines verder uit het gebied te verwijderen.

Massagetherapie en de toepassing van de hierboven genoemde technieken zijn zeer effectief bij het elimineren van chronische RSI-klachten. Elk element op zich is prima, maar door meerdere degelijke conservatieve technieken toe te passen, neemt het succespercentage van de behandeling aanzienlijk toe. Onthoud dat u bij blessures moet kiezen voor het conservatieve alternatief.

In het geval van RSI is de voornaamste bron van letsel het voortdurend herhaaldelijk en/of statisch buigen van de vingers en handen in een eenrichtingsbeweging. (Andere componenten, zoals toegepaste kracht, vaste lichaamshouding en het werktempo waarbij repeterende of langdurige statische bewegingen nodig zijn, dragen ook bij aan het oplopen van een invaliderende RSI.

Daarom moet de belangrijkste inspanning om werknemers te beschermen tegen repeterende overbelasting zoals carpaal tunnel syndroom, trigger finger, cubital tunnel syndroom, guyon’s syndroom en andere letsels, gericht zijn op het beperken of “tegengaan” van repeterende en statische buigactiviteiten die een constante overbelasting van de buigspieren van de hand en onderarm vereisen. Als dit niet wordt verholpen, leidt herhaalde of langdurige statische flexie van vingers en polsen uiteindelijk tot onbalans in de spieren en het ontstaan van een van de vele slopende overbelastingsblessures die hierboven zijn genoemd.

Bescherming tegen RSI kan worden bereikt door het implementeren van werkplekprotocollen die het volgende inhouden:

Bescherming tegen RSI kan worden bereikt door het implementeren van werkplekprotocollen die het volgende omvatten:

– Taakroulatie

– Individuele ergonomische werkplekken

– Snelle pauzes

– Stretchingprogramma

– Oefeningenprogramma

Het implementeren van bovenstaande werkplekprotocollen is uiterst belangrijk voor het behoud van structurele integriteit en spierbalans van de gehele bovenste extremiteit. (Vingers, handen, polsen, onderarmen, ellebogen, bovenarmen en schouder).

Als u last begint te krijgen van een RSI op het werk, neem dan contact op met de bedrijfsarts voor hulp bij het opstellen van de bovenstaande protocollen om te voorkomen dat de blessure zich verder ontwikkelt. Denk eraan – preventie is veel goedkoper dan revalidatie, zowel fysiek als financieel.