Wat bepaalt onze stofwisseling, voor zover het onze genetica betreft? Over het algemeen erven we dezelfde neigingen voor stofwisseling, lichaamsbouw en andere gerelateerde lichaamsfuncties van onze ouders.

Al deze stofwisselingsprocessen zijn gerelateerd aan onze calorie-inname, onze vitamine- en voedingsbehoeften, onze schildklier- en endocriene productie en hoe goed al deze processen samenwerken.

Het metabolisme van het lichaam is een uniek proces voor elke individuele persoon. Geen twee mensen metaboliseren voedsel op dezelfde snelheid en daarom hebben geen twee mensen hetzelfde metabolisme. We gebruiken onze calorieën allemaal op een andere manier, met verschillende resultaten. Onze stofwisseling is, net als onze vingerafdrukken, uniek voor ieder van ons. Maar de noodzaak om deze stofwisseling te begrijpen en aan te passen is een probleem waar we allemaal mee te maken hebben. Kortom, onze stofwisseling heeft invloed op ons energieniveau en onze spiermassa en lichaamsvet hebben ook invloed op ons energieniveau. Als u die twee samenbrengt, heeft u de mogelijkheid om veel energie te creëren, iemands gevoel van eigenwaarde te verhogen en hem een nieuwe kans op leven te geven. Maar dit alles is niet gemakkelijk te bereiken.

Sommige mensen hebben een heel hoog metabolisme. Met andere woorden, als zij voedsel binnenkrijgen, verbrandt hun lichaam het bijna net zo snel als dat het het binnenkrijgt. Er zijn ook mensen die hun voedsel zo langzaam verbruiken dat ze niet eens merken dat ze calorieën verbranden. Deze mensen die snel verbranden zijn vaak slank en slank, de mensen die langzamer verbranden zijn de mensen met een neiging tot overgewicht. De mensen met een echt hoge stofwisseling zijn over het algemeen de mensen die zich beter voelen en de meeste energie hebben. Hun lichaam gebruikt de voedselinname maximaal en het lichaam voelt zich levendig en vol vitaliteit. De trage stofwisseling daarentegen kan bijna de tegenovergestelde situatie hebben; lage energieniveaus, met zeer weinig motivatie om levensstijlveranderingen door te voeren.

De enige mogelijkheid die we hebben om ons lichaamsgewicht, metabolismeverbranding en gezondheid onder controle te houden, is door goed te begrijpen welke rol voeding speelt in ons calorieverbruik versus onze caloriebehoefte, en door zelf te bepalen hoeveel calorieën we binnenkrijgen.

Onze stofwisselingsfuncties zijn ook afhankelijk van hoe goed we voor onze voedingsbehoeften hebben gezorgd. Het proces van het verbranden van calorieën en het creëren van energie is een delicaat proces dat zorgvuldig moet worden uitgevoerd, anders kan het uit balans raken. Het is vaak door deze natuurlijke onevenwichtigheden dat we onze stofwisselingssnelheid, ons lichaamsgewicht en lagere energieniveaus “erven”.

Onthoud dat we door een zorgvuldige analyse en aandacht voor de unieke behoeften van elke persoon een natuurlijker evenwicht kunnen creëren tussen metabolische verbranding en calorie-inname. Tot een niveau waarop optimale gezondheid en gewichtsbeheersing in evenwicht zijn.

Wat velen van jullie zich niet realiseren is dat vet onze voeding op smaak brengt. Als u het vet verwijdert, verwijdert u een groot deel van de goede smaak. Dus wat deden we? We gingen koolhydraten gebruiken om het smaakverlies van het voedsel te compenseren. Als u het vet verwijdert, moet de smaak kunstmatig in het voedsel worden geïnjecteerd. Het eindresultaat is voedsel met meer koolhydraten, maar minder vet. Vandaar al die prachtige etiketten met de claim “vetvrij”, maar zonder het hogere gehalte aan koolhydraten te vermelden.

Nu is er een hele voedingsindustrie ontstaan rondom vetarme of vetvrije voedingsalternatieven. Deze bedrijven hebben grote hoeveelheden geld geïnvesteerd in de productie van deze voedingsmiddelen en zullen niet in staat of bereid zijn om zich om te draaien. Het is vanwege de bedrijfsinvesteringen dat de huidige kennis over het “goede” vet zo lang is onderdrukt. Het is een heel duur stukje kennis dat vandaag de dag wordt doorgegeven aan het publiek. Zo duur dat sommige bedrijven failliet zouden gaan als ze hun voedselverwerking zouden proberen om te draaien.

Wat is dan het nadeel van koolhydraatrijk voedsel? Nou, een deel van de afweging is dat koolhydraten tijdens het spijsverteringsproces snel in suiker veranderen. Wat gebeurt er als de suikerspiegel te snel te hoog wordt? Diabetes zou het nummer één slechte effect zijn. Andere gevolgen zijn insuline-gerelateerde problemen met de alvleesklier en hyperactiviteit bij jong en oud. Diabetes is de laatste vijfentwintig jaar toegenomen en is waarschijnlijk rechtstreeks terug te voeren op onze verhoogde koolhydraatinname.

Als u bedenkt dat voedingslobbyisten en farmaceutische lobbyisten twee van de grootste lobbygroepen zijn die er bestaan, is het verbazingwekkend dat dit nieuws ooit het grote publiek heeft bereikt. Maar het is gebeurd en het zal een bron van onderzoek en bezorgdheid blijven nu veel babyboomers ouder worden en gezondheidsproblemen krijgen door de hoge koolhydraatconsumptie.
Minder vet was niet het antwoord dat velen dachten. Het blijkt dat we veel beter af zouden zijn geweest als we ons voedsel hadden gelaten zoals het was en miljarden dollars hadden gestoken in de bewegingsindustrie. Er is een gebied waar de hele bevolking baat bij zou hebben gehad: meer lichaamsbeweging.

Toen hij zich twee jaar later aanmeldde voor een bepaald fitnessprogramma, was hij weer 12 Kilo aangekomen. Na 6 maanden sporten en wat wilskracht aan de eettafel, werd Mike weer slanker. Deze keer voelde hij zich beter dan ooit, boordevol energie en stralend van gezondheid.

Wat maakte het verschil? De eerste keer verloor Mike gewicht; de tweede keer verloor hij vet. Het onderscheid is belangrijk. Volgens onderzoek is een groot deel van het gewicht dat u verliest door alleen een dieet te volgen actief weefsel, zoals spieren en bindweefsel, terwijl een kleiner deel overtollig vet is. Lichaamsbeweging heeft het tegenovergestelde effect. Het verhoogde zijn vetvrije lichaamsmassa en verminderde zijn overtollig vet.

Hetzelfde geldt voor cellulitis. De meeste mensen denken dat cellulitis alleen voorkomt bij mensen met overgewicht. Daarom associëren ze cellulitis soms met vet en obesitas.

Maar ook al verwijst cellulitis naar de keten van gerimpelde vetcellen en onderhuids bindweefsel onder de huidlaag, het mag nooit geassocieerd worden met mensen die dik of zwaarlijvig zijn. Er zijn zelfs veel mensen die cellulitis hebben maar helemaal niet dik zijn.

In werkelijkheid weet niemand wat de belangrijkste reden is waarom sommige mensen cellulitis krijgen. Er zijn echter enkele factoren waar gezondheidsdeskundigen rekening mee houden, zoals de structuur van de vetcellen of het gif dat het lichaam is binnengedrongen. Sommige experts zeggen dat het veroorzaakt kan worden door hormonale veranderingen in het lichaam. Maar van geen van deze dingen is bewezen dat ze cellulitis veroorzaken.

De enige belangrijke reden waarom cellulitis veel voorkomt bij vrouwen is dat het bindweefsel van vrouwen stijver en steviger is dan dat van mannen. Wanneer een vrouw dus vet krijgt, hebben de vetcellen de neiging om op te zwellen en groter te worden. Dit zorgt ervoor dat de huid uitpuilt en er sinaasappelhuidachtig uitziet.

Daarom hebben vrouwen meer last van cellulitis dan mannen. Daarom is het belangrijk dat vrouwen voorzichtiger zijn met hun lichaam, omdat ze meer kans hebben op cellulitis.

Vetten en cellulitis

Met de vele gevallen van mensen met obesitas die cellulitis in hun lichaam hebben, geloven de meesten dat hun cellulitis wordt veroorzaakt doordat ze te dik zijn.

Hoewel niet iedereen met overgewicht cellulitis krijgt, kan overgewicht wel de ontwikkeling van cellulitis in de hand werken. Dit komt omdat te veel vet onder de huid het bindweefsel onder druk zet, waardoor de huid onder spanning komt te staan. Zo ontstaan cellulites.

Dit is echter nog steeds afhankelijk van de structuur van de cellen. Als de celstructuur van een individu de neiging om op te bollen of uit te zetten niet remt, zelfs niet als vet zich ophoopt, dan zal er geen cellulitis ontstaan.

Het belangrijkste om te onthouden is dus om het bindweefsel stevig en sterk te houden en de ophoping van overtollige vetten te vermijden om de ontwikkeling van cellulitis te voorkomen.

Hoe? Begin met een trainingsprogramma.

Voedsel omzetten in vet lijkt voor de meesten van ons maar al te gemakkelijk. Vet verliezen is veel moeilijker en om dit te bereiken hebben we slechts drie alternatieven: (1) de voedselinname verminderen en de activiteit constant houden; (2) de activiteit verhogen en de voedselinname constant houden; of (3) beide benaderingen combineren: dieet en lichaamsbeweging.

Lichaamsbeweging kan de resultaten van inactiviteit omkeren. Met een uur stevig sporten verbrand u 300 tot 600 calorieën. Als u ook 300 tot 500 calorieën uit uw dagelijkse menu vermindert, kunt u ook één tot twee kilo per week afvallen.

Zonder lichaamsbeweging zou u 500 tot 1000 calorieën per dag minder moeten eten om hetzelfde aantal kilo’s in een week te verliezen. Lichaamsbeweging is echter niet geschikt voor iedereen die te dik is. Ernstig zwaarlijvige mensen zouden alleen onder medisch toezicht moeten sporten om te voorkomen dat het cardiovasculaire systeem en het bindweefsel worden belast. En niemand mag zijn voedselinname drastisch beperken zonder een arts te raadplegen.

U toevlucht nemen tot dit soort activiteiten maakt de zaak alleen maar erger. Weet u nog wat er met Mike gebeurde? Hij dacht dat als hij begon met diëten, hij uiteindelijk alle overtollige vetten die hij had opgestapeld zou kwijtraken. Het probleem is dat hij het bindweefsel verloor in plaats van overtollig vet.

Voor mensen die gevoelig zijn voor cellulitis zal dit een groter probleem zijn. Het verliezen van bindweefsel in plaats van vet door een streng dieet kan de huid alleen maar vatbaarder maken voor grotere problemen, maar de vetcellen zijn er nog steeds. Dat betekent alleen dat het probleem helemaal niet is opgelost.

Als u die cellulitis wilt kwijtraken, kunt u dus beter eerst die vetten kwijtraken. Het idee is om die vetten te verbranden door uw stofwisseling 10% tot 25% sneller te laten verlopen dan normaal.

Daarom is lichaamsbeweging een belangrijke factor bij het verliezen van cellulitis. Dus voor een cellulitisvrij lichaam moet u altijd aan lichaamsbeweging doen.