Oorcorrectie, ook wel otoplastiek genoemd, is een chirurgische ingreep die bedoeld is om het uiterlijk van opvallende of afstaande oren te verbeteren. Het is een van de weinige cosmetische ingrepen die bij kinderen kan worden uitgevoerd, aangezien de oren van een persoon doorgaans rond de leeftijd van vijf jaar zijn uitgegroeid. Kinderen en volwassenen met sterk afstaande oren worden vaak voortdurend gepest door hun leeftijdsgenoten, wat leidt tot psychologische stress en mentale leed. Oorchirurgie kan dit probleem verhelpen door afstaande oren naar achteren te bevestigen, zodat ze dichter tegen het hoofd aanliggen. Het wordt zelfs aanbevolen dat kinderen met ernstig afstaande oren op zeer jonge leeftijd een otoplastie ondergaan, zodat het probleem kan worden verholpen voordat het pesten begint. Jonge kinderen herstellen doorgaans ook sneller dan volwassenen, waardoor dit een ideaal moment is om de ingreep uit te voeren.
De meeste ooroperaties worden poliklinisch uitgevoerd, hoewel sommige artsen er de voorkeur aan geven kinderen een nacht ter observatie op te nemen. De operatie zelf duurt meestal slechts één tot twee uur, afhankelijk van de complexiteit van de ingreep. Voor jonge kinderen wordt algehele narcose aanbevolen. Bij oudere kinderen en volwassenen wordt de oorkorrectie meestal uitgevoerd onder plaatselijke verdoving, waarbij alleen het oor en het omliggende weefsel worden verdoofd. Er wordt een incisie van vijf tot acht centimeter gemaakt in de natuurlijke plooi net achter het oor, zodat de incisie niet zichtbaar is. Hierdoor komt het onderliggende kraakbeen bloot te liggen, een zacht, buigzaam weefsel dat het oor zijn unieke vorm geeft. Afhankelijk van de mate van uitstulping zal de arts het kraakbeen verzwakken en in de nieuwe vorm buigen, of overtollig kraakbeen verwijderen om het gewenste resultaat te bereiken. Het kraakbeen wordt vastgezet met permanente hechtingen om te voorkomen dat het terugkeert naar zijn natuurlijke vorm. Zodra het kraakbeen vastzit, wordt de incisie gesloten en weer dichtgenaaid.
Na de operatie dragen patiënten een dik, strak verband om hun oren te bedekken en te beschermen. Na een paar dagen kan een lichter verband worden gebruikt. Patiënten die een ooroperatie hebben ondergaan, kunnen de eerste dagen van het herstelproces last hebben van licht tot matig ongemak, maar deze pijn kan gemakkelijk worden verlicht met vrij verkrijgbare medicijnen zoals paracetamol of met een door de arts voorgeschreven pijnstiller. Patiënten die herstellen, kunnen het in het begin moeilijk vinden om te slapen, omdat veel mensen tijdens het slapen hun hoofd op hun oren laten rusten. Een zacht kussen kan helpen om dit ongemak enigszins te verlichten. De hechtingen worden ongeveer een week na de ingreep verwijderd, ervan uitgaande dat de chirurg geen oplosbare hechtingen heeft gebruikt.
Complicaties bij oorchirurgie komen zelden voor, maar net als elke andere operatie is een otoplastie niet geheel zonder risico. Uw chirurg zal de mogelijke bijwerkingen van de ingreep voorafgaand aan de operatiedag met u bespreken, zodat u weet wat u na de operatie kunt verwachten en u realistische verwachtingen van de ingreep hebt. Complicaties kunnen bestaan uit zenuwbeschadiging die leidt tot een tijdelijk verlies van gevoel in de oren, littekenvorming, infectie, een plaatselijke reactie op de gebruikte hechtingen of asymmetrie van de oren.
Personen die meer willen weten over oorchirurgie en hoe deze hun uiterlijk kan verbeteren, dienen een afspraak te maken met een plastisch chirurg met een sterke staat van dienst op het gebied van succesvolle otoplastiek.