De gemiddelde persoon brengt slaapstoornissen in verband met zaken als stress en angst, waardoor men niet meteen gelooft dat bepaalde groepen mensen moeite kunnen hebben met slapen. Het zijn echter niet alleen de druk van het werk, de maatschappij en relaties die hun tol kunnen eisen op iemands vermogen om zowel kwalitatief als kwantitatief goed te slapen. Ook andere factoren kunnen een rol spelen, zoals stemmings- of gedragsproblemen, voedselinname in de uren vlak voor het slapengaan, en een hele reeks kleine dingen. Recente studies tonen aan dat kinderen net zo vaak moeite hebben met inslapen als volwassenen, hoewel de redenen niet helemaal dezelfde zijn. Wat nog erger is, is dat dit slaaptekort een probleem kan veroorzaken dat ernstiger is dan slaperigheid in de klas: obesitas.
Recente studies hebben aangetoond dat kinderen jonger dan zes jaar moeite kunnen hebben met in slaap vallen en doorslapen. De studie kwam tot stand naar aanleiding van statistieken waaruit bleek dat kinderen steeds minder slapen, met als doel te achterhalen waarom dit gebeurde. Uit de resultaten bleek dat kinderen die naar bepaalde soorten tv-programma’s keken, met name politieseries en nieuwsuitzendingen, ’s avonds moeite hadden om in slaap te vallen. Uit het onderzoek bleek dat hoe langer het kind naar dit soort programma’s keek, in combinatie met andere gewelddadige of verontrustende programma’s, hoe langer het duurde voordat het in slaap viel. In sommige gevallen hielden de gegevens ook verband met het feit dat het kind last had van onderbrekingen in de slaap. Hoe meer ze keken, hoe vaker ze midden in de nacht wakker werden.
Ook blootstelling aan tv op de achtergrond leek een rol te spelen. Volgens het onderzoek kunnen er ook slaapstoornissen optreden als het kind niet rechtstreeks naar de tv kijkt. Het soort programma’s bleef hetzelfde, maar de manier van blootstelling werd veranderd. Blootstelling aan tv op de achtergrond, zoals het horen van flarden van een uitzending zonder zelf voor de tv te zitten, veroorzaakte dezelfde slaapstoornissen als het direct kijken naar programma’s. Uit het onderzoek bleek echter ook dat de risico’s lager waren dan bij direct kijken. Niet veel, maar ze waren wel merkbaar lager. Een slaaptekort als gevolg hiervan kan er echter toe leiden dat een kind uiteindelijk overgewicht of obesitas ontwikkelt, zo blijkt uit een ander onderzoek.
In het onderzoek werden de Body Mass Index (BMI) en de slaappatronen van kinderen in zowel de derde als de zesde klas geregistreerd. De resultaten lieten zien dat, naarmate de kinderen om verschillende redenen minder slaap kregen, hun BMI ook steeg, waarbij sommigen al in de vijfde klas het risico op obesitas naderden. Factoren zoals genetische aanleg, omgeving, medische voorgeschiedenis, geslacht, etniciteit en opleidingsniveau werden buiten beschouwing gelaten om ervoor te zorgen dat de resultaten zo nauwkeurig mogelijk waren. Uit de resultaten bleek dat de BMI inderdaad toenam naarmate het aantal slaapuren afnam, hoewel er mogelijk enkele variabelen waren waarmee bij de opzet van het onderzoek geen rekening was gehouden. Deze factoren omvatten zaken als persoonlijkheid en financiële situatie, naast het onvermijdelijke gebrek aan lichaamsbeweging als gevolg van slaaptekort.