Een huismiddeltje is een op ervaring gebaseerd of zelfs toevallig ontdekt middel of geneesmiddel dat door gewone mensen wordt bereid uit kruiden, planten of andere beschikbare ingrediënten wanneer moderne medische hulp niet beschikbaar was (of nog niet was uitgevonden).
Maar huismiddeltjes komen toch uit de middeleeuwen?
Niet zo snel! Talloze mythen, legendes en bijgeloof hebben eeuwenlang standgehouden, dus waarom zouden huismiddeltjes dat niet ook doen? Denk er eens over na: we zegenen iemand na het niezen om boze geesten af te weren, gooien een snufje gemorst zout over onze schouder om ongeluk te voorkomen, zeggen dat het breken van een spiegel ongeluk brengt, en we kloppen op hout of zoeken klavertjes vier om geluk te brengen.
Hoe vaak heb je deze volksremedies al gebruikt?
Huismiddeltjes uit de middeleeuwen zijn overal om ons heen. Snel: noem drie manieren om de hik te genezen. Je dacht ongetwijfeld meteen aan het laten schrikken van de persoon met de hik, je adem inhouden terwijl je een glas water drinkt en ademen door een papieren zak. Sommigen van jullie hebben vast nog andere manieren bedacht.
Op een gegeven moment moeten deze methoden goed genoeg hebben gewerkt om de hik te stoppen, zodat anderen ze ook gingen gebruiken. Het is u vast al opgevallen dat alle bovengenoemde remedies het ademhalingsritme van de patiënt veranderen, wat wellicht de reden is waarom ze soms de vervelende hik stoppen.
Kijk verder dan het voor de hand liggende
Het voorbeeld van de hik illustreert de bewering dat huismiddeltjes en volksremedies op zijn minst een kern van waarheid bevatten. Denk daar eens aan de volgende keer dat je aloë vera-sap op een brandwond smeert, een verkoudheid uit hongert (of koorts voedt), of hoort dat een moeder haar kind met waterpokken bij haar gezonde kinderen zet, zodat ze het allemaal nu krijgen in plaats van later.
Behoren huismiddeltjes tot het verleden? Wij denken van niet.