Psychotherapie voor depressie is vaak de eerste vorm van behandeling die wordt voorgesteld. Tijdens de behandeling praat iemand die aan een depressie lijdt met een getrainde en gediplomeerde professional in de geestelijke gezondheidszorg die de persoon helpt bij het identificeren en verwerken van de componenten die mogelijk de oorzaak zijn van de depressie. Soms werken deze componenten in combinatie met erfelijkheid of een chemische onbalans in de hersenen die een depressie veroorzaken.
Psychotherapie voor depressie helpt iemand om het gedrag, de ideeën en de emoties die bijdragen aan hun depressie te begrijpen. Het laat hen ook begrijpen en identificeren van de gebeurtenissen of problemen in het leven, zoals overlijden in de familie, een ernstige ziekte, of een verlies van een baan of echtscheiding, die een rol spelen bij hun depressie en hen helpen te begrijpen welke factoren van deze problemen ze kunnen verbeteren of op te lossen. Psychotherapie voor depressie stelt hen ook in staat om een gevoel van controle en plezier in het leven terug te krijgen en om copingtechnieken en probleemoplossende vaardigheden te leren.
Er zijn vier soorten psychotherapie voor depressie, waaronder individuele, groeps-, huwelijks- en gezinstherapie:
Individuele psychotherapie voor depressie is een therapie waarbij alleen de patiënt en de therapeut betrokken zijn.
Bij groepspsychotherapie nemen twee of meer patiënten tegelijkertijd deel aan de therapie, waarbij ze hun ervaringen kunnen delen en leren dat anderen dezelfde ervaringen hebben gehad en zich op dezelfde manier voelen.
Psychotherapie voor echtgenoten/koppels is een therapie die partners en echtgenoten helpt te begrijpen waarom hun geliefde een depressie heeft en welke veranderingen in gedrag en communicatie zullen helpen, en wat ze kunnen doen om ermee om te gaan.
Gezinspsychotherapie heeft betrekking op het belangrijkste onderdeel van het team, de familie, die personen met een depressie helpt beter te worden door familieleden te laten begrijpen wat hun geliefde doormaakt en hoe zij en zij ermee om kunnen gaan en wat ze kunnen doen om de situatie onder controle te houden.
Hoewel er verschillende soorten psychotherapie voor depressie zijn, zijn er ook een aantal verschillende benaderingen die professionals in de geestelijke gezondheidszorg kunnen gebruiken om therapie te bieden. Na een gesprek met de patiënt kiest de therapeut een benadering op basis van de vermoedelijke onderliggende factoren die bijdragen aan de depressie van de patiënt.
Psychodynamische therapie
Deze therapiebenadering is gebaseerd op de hypothese dat de oorzaak van depressie te wijten is aan onopgeloste, meestal onbewuste conflicten die vaak hun oorsprong vinden in de kindertijd. Dit type therapie is erop gericht dat de patiënt zijn gevoelens beter begrijpt en ermee omgaat door over zijn ervaringen te praten. Deze therapie wordt gegeven over een periode van weken tot maanden tot jaren.
Interpersoonlijke therapie
Deze benadering van psychotherapie voor depressie richt zich op het gedrag en de interacties van de patiënt met familie en vrienden. Het belangrijkste doel is het verbeteren van de communicatievaardigheden en het vergroten van het gevoel van eigenwaarde gedurende een korte periode, van drie tot vier maanden, en werkt het beste bij depressie veroorzaakt door ingrijpende levensgebeurtenissen, sociaal isolement, relatieconflicten en rouw.
Cognitieve gedragstherapie
Deze therapie helpt mensen met een depressie om onjuiste percepties die ze hebben van zichzelf en de wereld om hen heen te identificeren en te veranderen. Dit helpt bij het vaststellen van een nieuwe manier van denken voor patiënten door hen te wijzen op de juiste en verkeerde aannames over zichzelf en anderen. Deze therapie is voor patiënten die denken op manieren die depressie uitlokken en in stand houden.
Psychotherapie voor depressie vermindert resterende psychosociale beperkingen, voorkomt het terugvallen in depressie en verbetert het psychosociaal functioneren.