Schurft is een zeer besmettelijke huidaandoening die wordt veroorzaakt door een besmetting met microscopisch kleine mijten. De parasitaire mijt die schurft bij mensen veroorzaakt, heet Sarcoptes scabiei var. hominis. Dit type parasitaire organisme is de enige schurftmijt die zijn levenscyclus op het lichaam van menselijke gastheren kan voltooien. Hoewel mijten van dieren ook tijdelijke allergische reacties bij mensen kunnen veroorzaken, kunnen ze mensen niet besmetten.
De meeste symptomen van schurft zijn het gevolg van allergische reacties op de afscheidingen en eitjes van de mijten. De mijten voeden zich met menselijk bloed en besmetten de huid met hun beten, waarbij ze stoffen afgeven die giftig zijn voor het menselijk lichaam. Zodra ze zich in de opperhuid hebben ingegraven, veroorzaken schurftmijten ontstekingen, huiduitslag en jeuk. Als schurft niet op tijd wordt ontdekt, kan de mijtbesmetting ernstige symptomen veroorzaken, zoals huidletsels en zweren, korstvorming, pijnlijke knobbeltjes, blaren en puistjes. De door schurft aangetaste huidgebieden zijn zeer kwetsbaar voor bacteriële infecties en sommige patiënten ontwikkelen ook huidaandoeningen zoals impetigo.
Er bestaan veel misvattingen en ongefundeerde ideeën over schurft. Vanwege de hoge incidentie van schurft onder mensen uit lagere sociale klassen, zou men geneigd zijn te geloven dat schurft het gevolg is van slechte hygiëne en een ongezonde levensstijl. In werkelijkheid heeft het niveau van hygiëne geen invloed op het ontstaan of de ontwikkeling van schurft. Recent onderzoek heeft aangetoond dat een goede persoonlijke hygiëne besmetting met schurftmijten niet effectief kan voorkomen. Hooguit kan een goede hygiëne het optreden van schurft en de daarmee gepaard gaande symptomen vertragen.
De werkelijke reden voor de hoge incidentie van schurft in minder ontwikkelde stedelijke samenlevingen is overbevolking. Schurft is zeer besmettelijk en kan gemakkelijk worden overgedragen door direct lichamelijk contact. Het leven in overbevolkte omstandigheden bevordert dus de verspreiding van schurft van het ene gezinslid naar het andere.
Schurft epidemieën komen veel voor in overbevolkte weeshuizen, kleuterscholen, scholen en ziekenhuizen. Tijdens schurft uitbraken moet iedereen een passende behandeling volgen om het optreden van de ziekte te voorkomen.
Schurftmijten kunnen enkele dagen zonder menselijke gastheer overleven. Gedurende deze periode kunnen de parasitaire schurftmijten gemakkelijk beddengoed, handdoeken, kleding en diverse persoonlijke voorwerpen besmetten. Hoewel schurft zelden indirect wordt overgedragen, raden artsen ten zeerste aan om alle voorwerpen die mogelijk besmet zijn met schurftmijten te wassen.
Schurft blijft besmettelijk, zelfs tijdens de medische behandeling. Uit voorzorg moeten mensen die door schurft zijn getroffen, nauw contact met andere personen vermijden totdat ze de door een dermatoloog voorgeschreven behandeling hebben voltooid. Als de symptomen van schurft langer dan een week na de behandeling aanhouden, kan dit een teken zijn van hernieuwde besmetting met mijten. Als de arts nieuwe sporen van mijtenbesmetting aantreft, moet de behandeling tegen schurft worden herhaald.