Depressie, een van de meest voorkomende aandoeningen die in verband wordt gebracht met zelfmoord bij oudere volwassenen, is een vaak onderkende en onderbehandelde medische aandoening. Uit sommige onderzoeken is zelfs gebleken dat bij veel gevallen van depressie bij ouderen die tot zelfmoord leidden, vijfenzeventig procent binnen een maand na de zelfmoord een bezoek bracht aan de huisarts. Niet alle depressies bij ouderen leiden echter tot tragedies, maar moeten altijd voldoende aandacht en behandeling krijgen als ze worden gediagnosticeerd.
Op latere leeftijd gaat depressie vaak gepaard met andere medische aandoeningen en handicaps. Daarnaast gaat het ouder worden vaak gepaard met het verlies van belangrijke sociale steunsystemen door het overlijden van de echtgenoot of broers en zussen, verhuizing en/of pensionering. Door de veranderde situatie en het feit dat men verwacht het rustiger aan te gaan doen, kunnen familie en artsen de analyse van depressie bij ouderen over het hoofd zien, waardoor een effectieve behandeling op zich laat wachten en veel ouderen te maken krijgen met symptomen die gemakkelijk behandeld hadden kunnen worden.
Depressie bij ouderen duurt meestal langer en verhoogt ook het risico op overlijden. Studies bij verpleeghuispatiënten hebben aangetoond dat depressie de kans op overlijden aanzienlijk verhoogt. Het is ook in verband gebracht met een verhoogd risico op overlijden na een hartaanval. Daarom is het belangrijk om ervoor te zorgen dat ouderen met een depressie, zelfs als deze mild is, worden geëvalueerd en behandeld.
Deze aandoening kan leiden tot langdurige ziekten die veel voorkomen op latere leeftijd, zoals hartaandoeningen, beroertes, diabetes, chronische longkanker, kanker, artritis, de ziekte van Parkinson en de ziekte van Alzheimer. Depressie bij ouderen brengt ongeveer vijftig procent hogere kosten voor gezondheidszorg met zich mee dan senioren zonder depressie.
Tot de risicofactoren voor depressie bij ouderen behoren angst voor de dood; recent verlies; alleen wonen of sociaal isolement; bepaalde medicijnen of combinaties van medicijnen; voorgeschiedenis van depressie; eerdere zelfmoordpoging(en); familiegeschiedenis van depressieve stoornis; schade aan het lichaamsbeeld zoals amputatie, kankeroperatie of hartaanval; aanwezigheid van chronische of ernstige pijn; middelenmisbruik; en andere ziekten.
Er zijn een aantal behandelingsmogelijkheden voor depressie. In veel gevallen is een combinatie van behandelingen zoals antidepressiva, psychotherapie en elektroconvulsietherapie (ECT) het meest succesvol.
Er zijn nog andere problemen die de behandeling van depressie bij ouderen beïnvloeden. De schaamte die gepaard gaat met geestelijke ziekten en psychiatrische behandelingen is nog groter bij ouderen en wordt vaak gedeeld door familieleden, buren en vrienden van de patiënt. Ouderen kunnen ook niet bereid zijn om hun medicijnen in te nemen vanwege de bijwerkingen of de kosten. Daarnaast kunnen bepaalde andere ziekten die gelijktijdig met een depressie optreden de effectiviteit van antidepressiva belemmeren.
Het National Institute of Mental Health beschouwt depressie bij ouderen als een groot probleem voor de volksgezondheid.