Laten we beginnen met het leren van enkele feiten om waarheid van mythe te kunnen onderscheiden met betrekking tot rugpijn. Allereerst is minder dan één procent van de acute lage rugpijn het gevolg van een ernstige infectie of aandoening zoals kanker of een letsel aan de wervelkolom. Voor mensen onder de 50 is dit percentage zelfs nog lager. Rugpijn is de belangrijkste handicap voor mensen onder de 45 jaar. En het staat op de tweede plaats, na verkoudheid, als de belangrijkste reden voor een bezoek aan een zorgverlener.
“Er is echt niets mis met je.” Mythe! Chronische pijnpatiënten zeggen dat artsen dit over het algemeen tegen ongeveer 90 procent van hen zeggen en dat is onjuist. In werkelijkheid is de meerderheid van de gevallen van lage rugpijn, zo’n 90 procent, meestal het gevolg van een onbekende oorzaak, zoals een infectie of een bepaalde blessure. En de duur van de pijn is meestal vier tot zes weken. “Mensen gaan niet dood aan chronische rugpijn.” Fout! Door de pijn in combinatie met depressie en angst lopen mensen met langdurige rugpijn het risico om zelfmoord te plegen, wat af en toe gebeurt op
“De meeste rugpijn vereist een operatie.” Fout! Integendeel, minder dan twee procent van de patiënten met rugpijn heeft een operatie nodig. Rugpijn is echter de op twee na belangrijkste reden voor een operatie. “Slechts een klein percentage van de werknemers heeft rugpijn op het werk.” Fout! Het grootste beroepsrisico in Nederland is rugpijn.
“Ga liggen en rust uit tegen rugpijn.” Au contraire. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, kan bedrust het herstel belemmeren. Zorgverleners raden aan om actief te blijven zodat patiënten minder lang hoeven te rusten.
“Mannen hebben meer last van rugpijn dan vrouwen.” Niet waar! Met betrekking tot genderkwesties en rugpijn is het een mythe dat mannen meer rugpijn hebben dan vrouwen. In werkelijkheid is het enige grote verschil de secundaire pijn bij schijfaandoeningen op middelbare leeftijd. Wat betreft ras wordt lage rugpijn echter vaker gemeld bij blanken dan bij andere rassen. “Als de pijnbeschrijving van een patiënt geen regelmatig, consistent patroon heeft, is het waarschijnlijk ingebeeld of overdreven.” Mythe! Geen twee mensen, geen twee gevallen zijn 100 procent identiek. Activiteiten, gebeurtenissen, pijn en mensen zelf variëren van dag tot dag en er is geen 100 procent juiste manier om pijn in woorden te beschrijven om een perfect nauwkeurige diagnose te stellen.