De belangrijkste oorzaak van jicht is de ophoping van urinezuur in de gewrichten. Urinezuur is een chemische stof die een natuurlijk onderdeel is van de normale afbraak en opbouw van voedsel in lichaamsweefsels. Het urinezuurgehalte kan in het bloed worden gemeten.
De aandoening waarbij het urinezuurgehalte in het bloed stijgt, wordt hyperurikemie genoemd. Bij deze aandoening is het geen wonder dat er urinezuurkristallen in de gewrichten worden gevormd. Deze kristallen zijn verantwoordelijk voor de ontsteking die jichtartritis of acute jicht wordt genoemd.
Jicht treft meestal mensen bij wie het urinezuurgehalte altijd boven normaal is geweest. Er zijn verschillende redenen waarom het urinezuurgehalte in het lichaam stijgt:
• Het hoger dan normale urinezuurgehalte kan in sommige families erfelijk zijn
• Ook obesitas blijkt jichtaanvallen te veroorzaken.
• Hoge alcohol- en cafeïne-inname.
• Hoge inname van voedingsmiddelen die purines bevatten.
• Sommige geneesmiddelen die worden gebruikt voor de behandeling van hoge bloeddruk en langdurige nierziekten.
De eerste stap bij de behandeling van jicht is het corrigeren van de factoren die het urinezuurgehalte in het lichaam verhogen. Patiënten moeten ook proberen geen purinerijke voedingsmiddelen te eten, omdat deze stoffen veel urinezuur bevatten.
Hieronder volgen voedingsmiddelen met een hoog purinegehalte die moeten worden vermeden:
• Orgaanvleesproducten zoals lever, nieren, pens, zwezerik en tong.
• Overmatige hoeveelheden rood vlees, schaaldieren, viskuit en sint-jakobsschelpen.
• Erwten, linzen en bonen.
• Alcohol- en cafeïne-inname moet worden verminderd. Een glas bier per dag of minder wordt aanbevolen.
• Crashdiëten moeten ook worden vermeden.
• Sommige medicijnen tegen hoge bloeddruk moeten mogelijk worden aangepast.
Een belangrijk aspect van de behandeling van jicht is het verlagen van het urinezuurgehalte. Er zijn enkele medicijnen die het urinezuurgehalte in het lichaam kunnen verlagen. Er moet echter worden opgemerkt dat deze medicijnen alleen tijdelijk de symptomen van jicht behandelen en niet langdurig mogen worden ingenomen. De dosering is gebaseerd op het urinezuurgehalte in het lichaam. Regelmatige controles zijn nodig om de onderhoudsdosering te bepalen die herhaalde jichtaanvallen voorkomt.
Zolang het urinezuurgehalte lager blijft dan normaal, is de kans op jichtklachten zeer klein. Uiteraard op voorwaarde dat de medicatie wordt voortgezet. Sommige geneesmiddelen werken door de afvoer van urinezuur via de nieren te bevorderen, terwijl andere geneesmiddelen de vorming van urinezuur in de eerste plaats verhinderen.
Het is ook belangrijk dat patiënten die medicatie gebruiken, zich realiseren dat ze tijdens de eerste paar maanden van de behandeling nog steeds jichtaanvallen kunnen krijgen, hoewel ernstige jichtaanvallen minder vaak voorkomen.
Een van de complicaties van langdurige en acute gevallen van jicht is de afzetting van urinezuurzouten rond het aangetaste gewricht en zelfs in het weefsel van de oorlellen. Deze urinezuurzouten zijn krijtkleurige knobbeltjes, ook wel tophi genoemd. De aanwezigheid van urinezuurzouten is een indicatie dat verdere behandeling nodig is.