Repetitieve Transcraniële Magnetische Stimulatie, of kortweg rTMS voor depressie, is een van de nieuwste technologieën die is ontwikkeld voor de behandeling van depressie. Het is een soort niet-invasieve techniek die gebruik maakt van een krachtige elektromagneet die op de hoofdhuid van iemand met depressie wordt geplaatst. Er wordt gezegd dat de magnetische impulsen van het rTMS voor depressie-apparaat de hersenactiviteit voldoende veranderen om de behandeling van sommige symptomen van depressie mogelijk te maken.
rTMS voor Depressie werd aanvankelijk ontwikkeld als diagnostisch hulpmiddel om de hersenfunctie in kaart te brengen, net als een ECT-apparaat. De laatste tijd is rTMS voor depressie echter veelbelovend gebleken als behandeling voor verschillende complexe neuropyschiatrische aandoeningen, waaronder depressie.
Hoe het werkt
Bij de behandeling van depressie met rTMS voor Depressie induceert het rTMS-apparaat een elektromagnetische stroom in de onderliggende corticale neuronen. Dit specifieke doel helpt de vele therapeutische effecten van rTMS voor depressie verklaren.
Vaak worden de frequenties en intensiteiten van de elektromagnetische stroom gevarieerd om de prikkelbaarheid in het corticale gebied dienovereenkomstig te verhogen of te verlagen. Recentelijk zijn er verschillende onderzoeken uitgevoerd waarbij rTMS voor depressie werd gecombineerd met neurobeeldvormende technieken, zoals magnetische resonantiebeeldvorming, om positievere resultaten te verkrijgen.
De onderzoeken toonden aan dat de effecten van rTMS voor depressie niet alleen beperkt zijn tot de cortex, maar zich ook verspreiden naar andere subcorticale structuren die functioneel gerelateerd zijn aan de cortex. Deze bevinding biedt een basis voor het gebruik van rTMS voor depressie, evenals voor andere pathologische neurale activiteiten die ten grondslag kunnen liggen aan neuropsychiatrische ziekten.
Op dit moment is rTMS voor depressie nog experimenteel en voor daadwerkelijk klinisch gebruik is meer onderzoek nodig.
Klinische studies
Veel van de eerdere onderzoeken naar rTMS voor depressie hebben ook verbeteringen gerapporteerd bij aandoeningen zoals manie, posttraumatische stressstoornis (PTSS), ziekte van Parkinson en obsessieve compulsieve stoornis. Van al deze ziekten is depressie echter het meest onderzocht. De reden hiervoor kan zijn dat er veel bewijs is dat tijdens een klinische depressie de linker prefrontale cortex minder actief wordt. Bovendien is het prefrontale gebied van de cortex ook gemakkelijk toegankelijk voor rTMS bij depressie.
In een semi-geblindeerde studie met 15 patiënten werden de proefpersonen verdeeld in een placebogroep en twee behandelgroepen, die ofwel hoog- ofwel laagfrequente rTMS voor depressie kregen. Het onderzoek, uitgevoerd door Kolbinger en collega’s, maakte gebruik van de Hamilton Depression Rating Scale (HDRS) en de resultaten wijzen op geen verandering in de placebogroep en een vermindering van de symptomen in de behandelgroepen. De verandering in de behandelgroepen bereikte echter geen statistische significantie.
Sindsdien zijn er ook verschillende onderzoeken uitgevoerd naar de effectiviteit van rTMS bij depressie als behandelingsmiddel, met wisselende resultaten. Totdat er aanvullend overtuigend bewijs is afgeleid uit klinische studies, blijft rTMS echter een experimentele behandelingsaanpak.