In een aantal romans en verhalen uit het begin van de 18e en 19e eeuw worden vrouwen vaak afgeschilderd als gekke en irrationele wezens, waarmee de basis werd gelegd voor de ‘literatuur over gekke vrouwen’. De moderne geneeskunde weerlegt echter dit ‘gekke’ kenmerk. Door vast te stellen dat de hormonen van vrouwen gevoeliger zijn en sneller aan veranderingen onderhevig zijn dan die van mannen, wordt er meer aandacht besteed aan de gezondheid van vrouwen. Menstruatie, menopauze, PMS en perimenopauze – dit zijn allemaal onlosmakelijk verbonden met algemene gezondheidsthema’s die betrekking hebben op vrouwen. Afgezien van die overeenkomst dat ze deel uitmaken van de vrouwelijke gezondheid, zijn deze verschijnselen aan één ding te wijten: hormonale veranderingen. Hormonen zijn grillig; ze veranderen bij de geringste variatie in voeding of lichaamsbeweging. Soms zijn zelfs emotionele schokken al voldoende om de hormonen van vrouwen in de war te brengen. Onderzoekers op het gebied van de gezondheid van vrouwen publiceren studies over het verband tussen het psycho-emotionele welzijn van vrouwen en hun lichamelijke gezondheid. Vaker wel dan niet vormen hormonen de vastgestelde schakel in deze relatie.
Hormonale onevenwichtigheden zijn de gebruikelijke boosdoeners voor een aantal gezondheidsproblemen bij vrouwen. Hoewel sommige symptomen in verband worden gebracht met andere aandoeningen, blijft de oorzaak ervan een hormonale onevenwichtigheid. Zo divers als algemene gezondheidsthema’s ook zijn, ze variëren van lichamelijke verschijnselen tot psychologische en emotionele problemen. Lichamelijke verschijnselen van hormonale onevenwichtigheden zijn onder meer vermoeidheid, zwakte, gewichtstoename, gewichtsverlies, spijsverteringsproblemen, opvliegers en gewrichtspijn. Andere symptomen zijn duidelijker en minder sluipend, zoals haaruitval en een droge huid. Helaas negeren vrouwen deze symptomen, vanwege de eisen van hun carrière en gezinsleven, vaak als louter het gevolg van te veel werk en algemene vermoeidheid. Sommigen proberen hun symptomen te verhelpen met rust, maar dat helpt niet. Hormonale onevenwichtigheden vereisen medische aandacht en hormonale supplementen om goed te worden behandeld. Anders verergeren de symptomen, met hartkloppingen, toegenomen misselijkheid, urinewegstoornissen, pijn in de borsten en vaginale droogheid. In extreme gevallen treden zelfs veranderingen in de menstruatiecyclus op, waarbij de getroffen persoon ofwel last heeft van langdurige menstruaties en bloedingen, ofwel helemaal geen menstruatie meer heeft.
Hoewel de bovenstaande symptomen en aandoeningen al ernstig genoeg zijn, vormen ze slechts het lichamelijke aspect van de hormonale onevenwichtigheden. Het psycho-emotionele aspect van deze onevenwichtigheden, dat zich meestal voordoet als uitingen van andere psychische stoornissen, is vaak ontwrichtend. Er zijn gedocumenteerde gevallen waarin getroffen personen bekennen dat ze vanwege de symptomen niet op hun normale niveau kunnen functioneren. Enkele van de minder ernstige symptomen zijn onbedwingbare trek en stemmingswisselingen. Als de symptomen echter niet worden behandeld, ontwikkelen ze zich tot ernstigere aandoeningen zoals een gebrek aan seksueel verlangen, depressie, slapeloosheid en onduidelijk redeneren. Het is geen wonder dat bij algemene gezondheidsonderwerpen en zorgen over vrouwen vaak ook welzijnsoefeningen aan de orde komen.
Maar deze onevenwichtigheden zijn geen blijvende aandoeningen. Met de juiste voeding, lichaamsbeweging, supplementen en begeleiding kunnen vrouwen hun hormonen weer in balans brengen. Vroegtijdige herkenning is echter een cruciale factor bij de behandeling van hormonale onevenwichtigheden. Het is daarom belangrijk om de symptomen niet af te doen als louter onderdeel van algemene gezondheidsthema’s of -kwesties. Hormonale onevenwichtigheden zijn niet zomaar onderwerpen – ze zijn reëel en komen elke dag bij steeds meer vrouwen voor.