De meeste beschikbare informatie over seksuele gezondheid is voornamelijk gericht op vrouwen. Ook mannen, met name degenen die seksueel actief zijn, lopen echter risico op seksuele problemen. Of ze nu homoseksueel of heteroseksueel zijn, seksuele gezondheid is een belangrijk aspect van het leven van een man en verdient bijzondere aandacht. Bedreigingen voor de seksuele gezondheid van mannen moeten worden voorkomen en teruggedrongen, niet alleen voor hun eigen veiligheid, maar ook voor die van hun partners.
Factoren die de seksuele gezondheid van mannen beïnvloeden
De seksuele gezondheid van mannen wordt doorgaans bepaald door verschillende factoren. Deze factoren zijn onder meer:
* Lichamelijke gezondheid
Mannen die lichamelijk fit en gezond zijn, hebben over het algemeen een betere seksuele gezondheid dan mannen die niet op hun voeding letten of niet regelmatig aan lichaamsbeweging doen. Een zwakke hart- en vaatfunctie, onderontwikkelde spieren en een slechte bloedsomloop dragen eveneens bij aan een slechte seksuele gezondheid. Een zwak lichaam is ook vatbaarder voor infecties, wat de weerstand van een man tegen seksueel overdraagbare aandoeningen en infecties kan verzwakken.
* Psychische gezondheid
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is de lichamelijke conditie van een man niet de enige bepalende factor voor de seksuele gezondheid. Vaak zijn bepaalde seksuele problemen een direct gevolg van emotionele problemen bij een man. Zo wordt bijvoorbeeld vaak waargenomen dat lichamelijk gezonde mannen die lijden aan erectiestoornissen een ernstig gebrek aan zelfvertrouwen hebben of kampen met prestatieangst.
* Sociale activiteiten
Mannen die een monogame seksuele relatie hebben, lopen minder risico op seksuele problemen dan mannen die een polygame relatie aangaan. Drugsverslaving verhoogt ook het risico op infecties, vooral als een man intraveneuze drugs gebruikt.
Risico’s voor de seksuele gezondheid van mannen
De seksuele gezondheid van mannen kan worden bedreigd door verschillende ziekten en aandoeningen. Enkele van deze risico’s zijn:
* Ejaculatiestoornissen
Er zijn drie veelvoorkomende vormen van ejaculatiestoornissen bij mannen. Dit zijn voortijdige ejaculatie, vertraagde ejaculatie en retrograde ejaculatie. Voortijdige ejaculatie treedt op wanneer een man, als gevolg van overmatige seksuele opwinding, angst of verlies van controle, ejaculeert vóór of kort na penetratie. Vertraagde ejaculatie treedt op wanneer de ejaculatie te lang op zich laat wachten, waardoor een orgasme wordt verhinderd. Retrograde ejaculatie treedt op wanneer het ejaculaat terug in de blaas wordt gedreven in plaats van bij het orgasme te worden vrijgegeven.
* Erectiestoornis
Een andere term voor deze aandoening is impotentie. Dit treedt op wanneer een man niet in staat is om een erectie te krijgen of lang genoeg vast te houden voor geslachtsgemeenschap en ejaculatie. Daardoor is hij niet in staat zijn sperma in het voortplantingsstelsel van zijn partner te brengen om een zwangerschap te bewerkstelligen. Dit wordt vaak veroorzaakt door psychologisch trauma of is een bijwerking van bepaalde medicijnen.
* Verminderde seksuele drang
Dit kan vrij vertaald worden als een verlies of afname van het libido bij mannen. Een verminderd seksueel verlangen wordt vaak in verband gebracht met een laag testosterongehalte, maar kan ook worden veroorzaakt door medicijnen, psychische problemen en bepaalde aandoeningen zoals diabetes en hoge bloeddruk.
* Seksueel overdraagbare aandoeningen en infecties
Mannen raken meestal besmet met SOA’s en seksueel overdraagbare aandoeningen na onveilige en onbeschermde seksuele contacten met een besmette partner. Veelvoorkomende symptomen van SOA’s en seksueel overdraagbare aandoeningen zijn onder meer: moeite met plassen, bloederige urine, vieze afscheiding uit de penis, zweertjes, laesies en overmatige jeuk aan de geslachtsdelen.
Bij problemen met betrekking tot de seksuele gezondheid van mannen moet onmiddellijk medische hulp worden gezocht. De diagnose wordt meestal gesteld aan de hand van lichamelijk en psychologisch onderzoek, evenals een grondige evaluatie van de medische geschiedenis. De behandeling verloopt doorgaans in twee fasen: medische behandeling van lichamelijke symptomen en psychologische therapie voor mentale en sociale factoren.