Medicatie vormt al geruime tijd de hoeksteen van de behandeling van ADHD. Er zijn verschillende medicijnen op de markt en de doeltreffendheid ervan staat zelden ter discussie; ze gaan echter wel gepaard met bijwerkingen en kritiek.
Het meest gebruikte medicijn is methylfenidaat, beter bekend als Ritalin en Concerta. Andere stimulerende medicijnen zijn pemoline, bekend als Cylert; dextroamfetamine, bekend als Dexedrine en Dextrostat; en een racemisch mengsel van d- en l-amfetamine, bekend als Adderall.
Stimulerende medicijnen maken iemand doorgaans actiever; bij Attention Deficit Disorder hebben ze echter een kalmerend effect. Daardoor wordt impulsief en storend gedrag snel en effectief onderdrukt. Om deze reden zijn veel leraren en ouders er vol lof over. Dit is echter slechts een behandeling en geen genezing voor Attention Deficit Disorder. Uiteindelijk is het een tijdelijke vorm van verlichting.
Andere soorten medicijnen die soms worden gebruikt om ADD te behandelen zijn onder andere atomoxetine, bekend als Stratera; bupropion, bekend als Wellbutrin; clonidine, bekend als Catapres; imipramine, bekend als Tofranil; en desipramine, bekend als Norpramin.
Stratera was onlangs echter het onderwerp van een volksgezondheidsadvies van de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA). De FDA bracht een verklaring uit waarin stond dat Stratera in een uitgebreid onderzoek in verband werd gebracht met een toename van suïcidale gedachten bij kinderen. Dit zou natuurlijk aanleiding moeten zijn tot grote bezorgdheid bij ouders, evenals bij artsen die een kind met ADD behandelen.
Veel voorkomende bijwerkingen van deze medicijnen zijn onder meer verlies van eetlust, buikpijn, hoofdpijn, slapeloosheid, hartkloppingen, braken en pijn op de borst. Veel van deze bijwerkingen kunnen worden verminderd of voorkomen door de dosering te verlagen, geen medicatie te geven vlak voor het slapengaan en de medicatie in te nemen bij de maaltijd.
Vanwege de mogelijke bijwerkingen en de negatieve connotatie rond het overmatig mediceren van kinderen, zijn er veel mensen die tegen het toedienen van medicatie voor ADD zijn. Dit kan echter ook te wijten zijn aan de misvatting dat ADD geen echte aandoening is, maar een manier voor ouders om onder het opvoeden of disciplineren van hun kind uit te komen. Dit is natuurlijk niet waar en dergelijke ongegronde meningen mogen geen rol spelen bij het zoeken naar een behandelingsmethode voor uw kind. Professioneel advies zal veel nuttiger blijken bij het nemen van weloverwogen beslissingen voor uw kind en uw gezin.
Het is ook belangrijk te beseffen dat medicatie weliswaar effectief kan zijn, maar geen genezing voor ADD is. Veel artsen raden aan om medicatie te combineren met gedragstherapie om optimaal te profiteren van beide behandelmethoden.