Mensen worden met medische vragen door AI eigenlijk standaard doorverwezen naar de huisarts.
Alles wordt in het werk gesteld om te voorkomen dat mensen zelf een aantal dingen onderzoeken die heel goed voor ze zouden kunnen zijn en dat ze dingen vinden waar geen patent op rust.
Wij hebben als mensheid duizenden jaren beschaving achter de rug en voor wat betreft onze gezondheid hebben we daar over het algemeen bitter weinig van geleerd.
Daarom hier een verhaal over colloïdaal goud, een verhaal dat echt duizenden jaren terug gaat.
Eigenlijk gaat colloïdaal goud nog verder terug dan colloïdaal zilver, een product dat ook een fascinerende geschiedenis kent.
De geschiedenis van colloïdaal goud is eigenlijk veel ouder dan de westerse geneeskunde.
Een historische review beschrijft dat colloïdale gouddeeltjes al eeuwen geleden in Indiase geneeswijzen voorkwamen, onder andere als Swarna Bhasma. Dat werd oraal toegepast en geassocieerd met onder andere reuma, astma, diabetes en aandoeningen van het zenuwstelsel.
Ook in de Chinese traditie bestonden goudbereidingen.
In Europa werd vervolgens het beroemde “aurum potabile” — drinkbaar goud — gebruikt. Goud werd daarin beschouwd als een middel met zeer brede werking. Een historische review noemt onder meer toepassingen tegen melancholie en als middel om vitaliteit te bevorderen. Goud kwam uiteindelijk zelfs terecht in Europese farmacopeeën.
In de 17e en 18e eeuw verschenen er zelfs uitgebreide recepten en boeken over medicinaal goud. Onderzoekers die de geschiedenis van colloïdaal goud hebben bestudeerd, beschrijven twee belangrijke historische toepassingen: goud voor het maken van roodkleurig glas én goud voor medicinale bereidingen.
Colloïdaal goud is beslist geen recente uitvinding van de alternatieve gezondheidswereld. De geschiedenis ervan gaat eeuwen terug, en de medische belangstelling ervoor bestond al lang vóór de Tweede Wereldoorlog.
In 1856-1857 onderzocht Michael Faraday het verschijnsel systematisch. Hij maakte een opvallend robijnrode oplossing van zeer fijn verdeeld goud. Daarmee legde hij een belangrijke basis voor de moderne colloïdchemie.
Rond 1890 onderzocht Robert Koch goudverbindingen vanwege hun werking tegen de tuberculosebacterie. Dat leidde uiteindelijk tot experimenten waarbij goudverbindingen daadwerkelijk aan tuberculosepatiënten werden gegeven. Die behandeling bleek uiteindelijk geen goede oplossing voor tuberculose (colloïdaal zilver werkt beter tegen bacteriën), maar het idee dat goud therapeutisch kon worden ingezet bleef bestaan.
Vervolgens kreeg goud een opmerkelijke tweede carrière bij reumatoïde artritis.
Vanaf de jaren twintig en dertig werd goudtherapie daarvoor steeds serieuzer onderzocht. In 1935 rapporteerde de Franse arts Jacques Forestier gunstige resultaten en daarna werd goudtherapie gedurende tientallen jaren een reguliere behandeling van reumatoïde artritis.
In 1949 verscheen zelfs een artikel met de titel “Repeated Colloidal Gold Tests in Rheumatoid Arthritis”. En in 1951 en 1952 verschenen opnieuw medische publicaties specifiek over colloïdaal goud bij ontstekingsreuma en reumatoïde artritis.
In 1953 verscheen vervolgens zelfs een Frans medisch artikel met de titel:
“Colloidal gold therapy in polyarthritis.”
Daarin wordt colloïdaal goud expliciet als therapie bij polyartritis/reumatoïde artritis beschreven.
Dus hier hebben we hard bewijs: artsen onderzochten en gebruikten colloïdaal goud daadwerkelijk therapeutisch bij gewrichtsziekten.
Net zoals bij colloïdaal zilver verdwenen bovenstaande behandelingen door de komst van chemische farmaceutische medicijnen.
Als je zoekt in openbare bronnen over hoe mensen tegenwoordig colloïdaal zilver gebruiken, dan zie je een aantal terugkerende patronen.
Wat mensen zelf zeggen:
1. Mentale helderheid en geheugen
Dit is waarschijnlijk het meest opvallende patroon.
Op de testimonials van MesoGold beschrijft een gebruiker dat hij een sterke toename in alertheid, geheugen en helderheid merkte. Een andere gebruiker, die rechten studeerde, zegt dat hij na ongeveer drie weken veel meer details uit zijn studie kon onthouden en noemt daarnaast verbetering van focus, concentratie, stemming, angst en energie.
Een oudere discussie op Longecity is nog interessanter omdat daar niet alleen positieve ervaringen staan. Een gebruiker beschrijft dat colloïdaal goud voor hem merkbare mentale effecten had. Een andere gebruiker rapporteerde meer emotionele stabiliteit, minder zorgen en meer ontspanning.
2. Energie en motivatie
Ook dit komt opvallend vaak terug.
Op Reddit beschreef iemand die zichzelf als biohacker omschrijft een sterk gevoel van energie, motivatie en focus na colloïdaal goud.
Op een ander forum beschreef een gebruiker meer energie, betere focus en een algemeen gevoel van welzijn. Hij merkte bovendien dat hij overdag minder behoefte had aan een dutje, terwijl hij ’s avonds juist gemakkelijker kon ontspannen en slapen.
Een recente gebruiker van een 24k-goudproduct beschreef eveneens dat hij zich duidelijk energieker voelde.
3. Stemming en emotioneel evenwicht
Dit komt eveneens terug.
Een gebruiker op Earth Clinic beschrijft dat haar hersenfunctie en energieniveau toenamen en dat ze na vier à vijf weken minder depressief was.
Een andere gebruiker beschreef dat colloïdaal goud zijn stemming stabiliseerde en dat hij minder diep in negatieve stemmingen terechtkwam.
Nog opmerkelijker is een oude MesoGold-testimonial waarin iemand een soort algemeen gevoel van welzijn beschrijft en zegt dat hij veel minder geneigd was zichzelf voortdurend af te rekenen op prestaties.
4. Dromen en slaap
Verschillende gebruikers melden veel levendigere dromen.
Een Reddit-gebruiker beschreef in 2026 dat hij na het gebruik van colloïdaal goud uitzonderlijk levendige en goed herinnerde dromen kreeg, waaronder een lucide droom. Hij benadrukte dat hij daarvoor juist geen speciale technieken voor lucide dromen had gebruikt.
Ook bij een 24k-goudproduct melden gebruikers expliciet meer levendige dromen. Eén gebruiker zegt na ongeveer twee weken vooral dat de dromen veel levendiger waren geworden; een andere zegt een duidelijke verandering in luciditeit en dromen te hebben ervaren.
En een veel oudere ervaring beschrijft eveneens zeer realistische dromen en veranderingen in de slaapbeleving.
Dat is interessant omdat het niet hetzelfde is als simpelweg: “ik kreeg meer energie.” Verschillende mensen beschrijven iets dat specifiek met bewustzijn, dromen en mentale beleving te maken heeft.