De opkomst van innovatieve nieuwe materialen, technische doorbraken en vooruitgang in de microtechnologie heeft als katalysator gediend voor innovatie in de ontwikkeling van moderne prothesen. Dankzij deze vooruitgang zijn moderne prothesen lichter, reageren ze sneller en zitten ze comfortabeler dan modellen die nog maar een paar jaar geleden werden ontwikkeld. Prothesedragers hebben meer keuzemogelijkheden dan ooit tevoren, waardoor mensen met een amputatie kunnen deelnemen aan dagelijkse activiteiten die voorheen ondenkbaar waren.
Een aantal nieuwe technologieën begint nu pas werkelijkheid te worden voor dragers van prothesen. Neuro-elektronica is een van de nieuwste vakgebieden in de sector. Wetenschappers die cognitieve controlesignalen bestuderen, melden dat ze door het afluisteren van neuronen in de hersenen kunnen voorspellen hoe het lichaam zal reageren. De signalen kunnen worden doorgestuurd naar een prothesebrein, of een elektrisch verwerkingscentrum, dat de signalen interpreteert en de prothese beweegt. Neem bijvoorbeeld iemand die naar een boek reikt. Wanneer hij besluit te reiken, stuurt hij een onzichtbaar elektrisch signaal naar de hersenen dat het lichaam vertelt dat het zich moet voorbereiden op beweging. De hersenen ontvangen het signaal en decoderen het, waarna ze een signaal naar de rechterarm sturen om deze uit te strekken en naar het boek te bewegen. Wetenschappers stellen voor om dezezelfde mechanismen te gebruiken om slimme prothesen te ontwikkelen. Dit houdt in dat er gebruik wordt gemaakt van neurale signaalbanen om prothesen aan te sturen, net zoals de hersenen natuurlijke ledematen aansturen.
Sensorsokkels vormen een nieuwe innovatie op het gebied van protheseontwikkeling. Sensorsokkels zijn meetapparaten die zijn ontworpen om als interface tussen het ledemaat en de prothese te fungeren. De sokkel bestaat uit een netwerk van sensoren die informatie van het ledemaat kunnen detecteren en deze rechtstreeks naar een medische instelling kunnen doorsturen voor evaluatie. De hoop is dat de informatie die via de sensorsokkel wordt ontvangen, revalidatieartsen in staat stelt de toestand van de patiënt en de prestaties van het ledemaat te beoordelen. Artsen hopen dat het gebruik van sensor-sockets op termijn zal worden ingezet als middel om de effectiviteit en het comfort van de prothese te maximaliseren. De sensoren zouden in potentie realtime aanpassingen in de prestaties van de prothese mogelijk kunnen maken, waardoor de levenskwaliteit van de patiënt wordt verbeterd en de behandeling wordt geoptimaliseerd.
Naast deze twee veelbelovende nieuwe technologieën wordt er voortdurend vooruitgang geboekt op het gebied van het comfort en de constructie van bestaande prothesen. Stapsgewijze verbeteringen in de flexibiliteit, demping en draaibaarheid van moderne prothesen verhogen het comfort en de functionaliteit ervan, waardoor prothesedragers het gevoel krijgen dat ze een natuurlijk ledemaat dragen. En naarmate de kwaliteit van prothesen toeneemt, zijn prothesedragers beter in staat om activiteiten te hervatten die voorheen moeilijk waren door het ontbreken van een natuurlijk ledemaat.