Sommige moderne homeopaten onderzoeken het gebruik van meer esoterische stoffen, die ‘imponderables’ worden genoemd omdat ze niet afkomstig zijn van een materiële stof, maar van elektromagnetische of elektrische energie die verondersteld wordt te zijn opgevangen door directe blootstelling (Positronium en Electricitas [elektriciteit]) of door het gebruik van een telescoop (Polaris). Recente initiatieven van homeopaten op het gebied van esoterische stoffen omvatten onder meer Tempesta (onweer) en de Berlijnse Muur.
Laten we eens naar een voorbeeld kijken: als uw kind per ongeluk bepaalde gifstoffen binnenkrijgt, kan u worden geadviseerd om Ipecac-siroop toe te dienen om braken op te wekken. Ipecac is afgeleid van de wortel van een Zuid-Amerikaanse plant genaamd Ipecacuanha. De naam betekent in de inheemse taal ‘de plant langs de weg die je laat overgeven’. Het eten van de plant veroorzaakt braken.
Toen een groep gezonde vrijwilligers deze stof innam om de effecten van dit middel te bepalen, ontdekten ze dat het middel ook andere symptomen veroorzaakte. Er bleef veel speeksel in de mond achter. De tong was erg schoon. Er was sprake van zo’n hevige hoest dat dit leidde tot kokhalzen en braken. Er was onophoudelijke misselijkheid. Hoewel verwacht wordt dat braken de misselijkheid gewoonlijk zou verlichten, was dit niet het geval.
Een dergelijk experiment, waarbij gezonde vrijwilligers worden gebruikt, wordt een proef genoemd, en het is de bron van informatie voor homeopaten over de werking van een middel.
Waarvoor zou deze plant kunnen dienen? Als iemand na een verkoudheid last heeft van een kokhalzende hoest, of als een vrouw last heeft van ochtendmisselijkheid met aanhoudende misselijkheid die niet verlicht wordt door overgeven, dan kan Ipecacuanha, toegediend in een zeer kleine dosis en speciaal bereid door een homeopathische apotheek volgens door de goedgekeurde richtlijnen, dit soort klachten verlichten.
Tegenwoordig worden er in de homeopathie ongeveer 3000 middelen gebruikt; ongeveer 300 zijn gebaseerd op uitgebreide Materia Medica-informatie, ongeveer 1500 op relatief fragmentarische kennis, en de rest wordt experimenteel gebruikt in moeilijke klinische situaties op basis van de wet van de gelijkenis, hetzij zonder kennis van hun homeopathische eigenschappen, hetzij door kennis die losstaat van de wet van de gelijkenis.